Janis Ian - Night Rains (1979)

absoluut hoogtepunt op dit album is fly too high heerlijk nummer blijft dat

Vreemde maar geslaagde samenwerking tussen Janis Ian en disco-producer Giorgio Moroder, Fly Too High is onvergetelijk en The Ohter Side of the Sun een echte evergreen. Night Rains en Here Comes The Night beklijven enorm! Mooi album!

Mijn favoriete album van Janis Ian. Dat ze voor twee nummers op dit album werd gekoppeld aan Giorgio Moroder, is een onwaarschijnlijke combinatie, maar het werkt wonderwel. En het leverde haar haar grootste Nederlandse hitsingle op.

Janis heeft een loepzuivere zangstem en daardoor past Fly too high toch redelijk goed tussen de andere nummers. The other side of the sun is een ander bescheiden klassiekertje op dit album - een prachtige popsong die een grotere hit had moeten zijn.

Andere hoogtepunten zijn Here comes the night, Have mercy love en het titelnummer, met dat prachtige acapella intro.

Oei, dit vind ik niet zo goed. Teveel disco, waar ik niet van houd. Het klinkt als Abba of Donna Summer. Niet slecht, maar ik ben er niet gek op.

Ik vraag me af of Janis hier succes mee had.

De plaat is wel een who is who: Chick Corea, Harold Faltermeyer, Keith Forsey, Giorgio Miroder, Bob Kulick (broer van.... juist), Clarence Clenmons (E Street Band) en zelfs Ron Carter op bas. Maar deze enorme kluit muzikanten hoor je niet door alle disco-gloss.

Janis kan zoveel beter dan dit. Songmatig teleurstellend, ook al zingt ze natuurlijk fantastisch. De hoes en vooral de achterkant is wel leuk.

Twee nummers van deze plaat horen bij een film (Fly to High voor de film Foxes en Here Comes the Night voor de film The Bell Jar), die ik geen van beiden ken. Here Comes the Night is dan wel weer een mooie song, bijna Queen-achtig.

Een verrassend afwisselend album, lekker om naar te luisteren.