Tony Bennett & Lady Gaga - Cheek to Cheek (2014)

Ugh, echt heel irritant: hebben ze voor de gewone en de deluxe versie een andere trackvolgorde gekozen. Daarom maar de versie van de standaardversie aangehouden plus de bonustracks los vermeld.

Verder wel jammer dat het een coveralbum is geworden; ik had zelf eigenlijk gehoopt op een album met nieuw songmateriaal. Van deze nummers bestaan al namelijk hele mooie versies en daarbij gaf Lady Gaga zelf een paar maanden geleden nog aan dat ze het schrijven van nieuwe jazznummers wel zag zitten. Vind de nieuwe single, die overigens al geflopt is, nogal tegenvallen:

Anything Goes

de single is voor mij eigenlijk nog het enige nummer dat blijft hangen... al de rest is zo van die salonjazz die we al kennen en al vele malen beter hebben gehoord...

Echt een super album geworden! De interpretatie van deze classics door Tony en Gaga zijn echt fantastisch! Gaga kan fantastisch zingen, en Tony's en haar stem vullen elkaar prachtig aan. Deze cd zet je aan tot zingen en dansen, dit is nu eens een top Jazz album!

Nou, jazz is absoluut niet mijn ding, maar dit album is prima te doen. Vooral Everytime We Say Goodbye vind ik erg mooi.

Trouwens, ik vind het toch bijzonder dat Tony op 88 jarige leeftijd nog zo goed zingt! Benijdenswaardig.

Wat ik ervan heb gehoord, vind ik het vooral erg weinig toe te voegen, omdat het liedjes zijn waarvan al tig uitvoeringen en vooral veel mooiere uitvoeringen bestaan.

Beluister net die eerste single maar ik word er niet echt vrolijk van. Het lijkt net of Tony de tekst van een blaadje zit voor te lezen (en in de clip doet ie dat - maar zo klinkt het ook!). En Lady Gaga d'r stem klinkt toch enorm dun, schel en gewoon vervelend op die plaat?

Als ik 'Nature Boy' luister vraag ik me vooral af hoe goed Janelle Monáe had geklinkt op dat nummer. De compositie is in ieder geval wel mooi.

Ik heb het album vandaag eens even vluchtig beluisterd. Het luistert prima weg maar de covers voegen inderdaad niet veel toe. Een song als "Cheek to Cheek" begint echt prachtig met de stem van GaGa centraal en is vergeleken met de versies die ik ken vrij rustig en kalm maar de song ontpopt zich weer tot de gebruikelijke swing helaas. Juist die originaliteit in dat beginstuk mis ik in de rest van het album (al kan er misschien ook een andere versie van deze song bestaan die dit intro gebruikt).

Wel is de live-performance van "Bang Bang" door GaGa fenomenaal. Ze schiet daar vocaal helemaal los maar ze weet wel duidelijk waar ze over zingt. Een GaGa die ik helaas nog altijd niet ben tegengekomen op haar soloalbums. Ik vind deze cover op een gehele nieuwe manier "spannend" en biedt een mooie tegenpool tegen de versies van Cher en Nancy Sinatra.

Het is niet een slecht album maar vooral te voorspelbaar = saai.

Luisterend naar het album Duets II van Tony Bennett viel vooral dat duet met Lady Gaga erg op. Zo hadden we deze extravagante dame namelijk nooit eerder gehoord. En in zo’n geval is 1 en 1 twee en was het wachten op deze plaat. Een volledig album met good old Tony Bennett en de nieuwe ster Lady Gaga. Wat levert dat twaalf songs lang op?

Dat levert in ieder geval een album waarin de beide stemmen niet op elk nummer samen te horen zijn. Lady Gaga mag twee keer solo gaan en Tony Bennett doet dat één keer. Voeg daaraan toe dat dit een album voor covers is en je gaat toch wat vrezen. Zijn deze jazz classics niet allemaal al een eerder gedaan? En beter vooral?

Vaak is er vooral een sympathieke poging gedaan om oude glorie nieuw leven in te blazen. Zo is er opener Anything Goes, I Can’t Give You Anything But Love, Goody Goody, Firefly, I Won’t Dance en They All Laughed. Allemaal niet al te veel toevoegende versies maar wel op een sympathieke manier gebracht. Over de gehele linie wordt het namelijk allemaal al snel wat teveel. But Beautiful krijgt bijvoorbeeld wel een heel gezapige versie mee en naar het einde van de plaat is dat constant wel aan te geven.

Eigenlijk is het maar heel soms goed te noemen, zonder verder écht slecht te zijn hoor. Dat goede is terug te horen in de solo Gaga op Evry Time We Say Goodbye en in het romantische Don’t Wait Too Long. Verder allemaal prima hoor, maar het voeg over het algemeen te weinig toe aan eerdere versies.

(bron: Opus de Soul)

Ach het is wel grappig, Tony Bennett en Lady Gaga die samen een duetten album opnemen geheel in bigband style.
Bennett is natuurlijk een crooner pure sang, maar ook La Gaga komt hier best mee weg, de instrumentatie is ook best o.k. dus als geheel helemaal niet slecht.

3.5*

Lady Gaga ziet er als vrouw zijnde best oke uit.