Love - Reel to Real (1974)

Everybody's Gotta Live is echt een heel tof nummer. De rest van het album heb ik nog niet goed gecheckt. Een beetje een nummer in de trent van Eric Burdon & The Animals' Good Times. Hele goede opbouw. Een niet al te gestileerd, oprecht en vooral optimistisch levenslied. I Like.

Staat ook al op Arthur Lee's Vindicator album van 2 jaar eerder ....... Ik heb bij mijn weten deze plaat nog nooit gehoord, dus een CD release zou ik wel vrolijk van worden ......

Bluesy, funky, soulachtige plaat van Arthur Lee en z'n maatjes.



Ik weet niet of je hier vrolijk van wordt Droombolus, ik in ieder geval niet. De aardige remake van "Singing Cowboy" haalt het in de verste verte niet bij het origineel, Lee zingt op het hele album ook wat geforceerd, hij klinkt hier meer als Sly Stone of Curtis Mayfield dan als hemzelf (luister maar eens naar "Be Thankful For What You Got").

"You Said You Would" is best wel catchy en aanstekelijk, maar bijster sterk is het nummer niet, dat geldt ook voor "Which Witch Is Which", "Busted Feet" zou zo van het nieuwe Lenny Kravitz album kunnen komen, nou dan weet je genoeg....

Twee sterren voor de moeite.

Deze heb ik nog niet, wanneer komt die nu eindelijk een keer op CD uit.?

27 november ( zeggen ze ) maar Highmoon heeft de vorige releases ook vrolijk over een periode van een jaar of 2 vooruit lopen trappen en echt betaalbaar zijn hun rielieses ook nie .......

........ en dus al weer uitgesteld naar februari 2016 ....... ik krijg bulten in m'n nek van die fokking amateurs ......

Vinyl. CD uitgave is beschikbaar.

....... ennik moet beter lezen ......

Hebbum intussen een paar weken in huis en moet konstateren dat dit zo'n beetje het zwakste album is wat Lee onder het Love-banier gemaakt heeft.

Op kant A gaatie op de R&B- en funk-toer maar hij houd zich zo strak aan de voorbeelden, inderdaad Poles Apart: Sly & Curtis liggen er duimen dik boven op, zonder die invloeden te verwerken in z'n eigen visie. Dat waar hij altijd zo goed in was dus. Op de B-kant weetie zelfs dat niet meer vol te houden en worden we getrakteerd op 3 her-opnames van eigen nummers en een 1-op-1 koffer van Be Thankful For What You Got.

Een heel mager resultaat en dat met het dikste budget wat hij ooit tot zijn beschikking had ........ Als je dan toch een keer je spaarvarken kapot wil slaan voor een van die High Moon rielieses, kan ik je aanraden om voor Black Beauty te gaan ............

Heb deze nu op vinyl binnen, heb de plaat al vele jaren niet meer gehoord. Binnenkort nog maar eens herbeluisteren en kijken of ik nog even negatief ben, dan wel milder ben geworden.

Ben begonnen met het lezen van John Einarson's biografie "Forever Changes: Arthur Lee and the Book of Love" en vandaar weer meer geïnteresseerd in Lee en Love's (door mij althans) minder gewaardeerde werk. De hoogtepunten beluister ik nog steeds met grote regelmaat.

Geweldig leesvoer !