Elliott BROOD - Work and Love (2014)

Weer een nieuw broodje. Toevallig van de week zijn vorige weer gedraaid. Geweldige muziek, dus hoop op een goed vervolg.

Sinds zaterdag in huis, en de eerste indrukken zijn bijzonder positief. Dit lijkt een waardige opvolger van Days Into Years. Work and Love is verkrijgbaar in deluxe version met 5 bonus tracks. Woensdagavond (22 oktober) te zien in Leiden in de Qbus!

Kijkend op Spotify dan lijkt er nog een album tussen te zitten: Tin Type II. Of is dit evenals Tin Type een EP?

Tin Type II is een re-issue van Tin Type met drie bonus tracks. Kijk maar.

Thanks!

Wat een geweldig nieuw album! Heb de downloadversie eerst even geluisterd: een deluxe editie met 5 extra tracks waaronder 4 van een 'Paper Back' sessie. Bestelling inmiddels al geplaatst

Hij flikt het weer om het hoge niveau van zijn vorige albums vast te houden. Album start met het heerlijke Little ones: American/rootsachtig nummer met slide gitaar en het heerlijk 'eigen' stemgeluid van Brood. Hoe divers kun je zijn als je met Nothing left je schorre stem laat luiden met als begeleiding een banjo en stevige begeleiding. Erg aanstekelijk refrein trouwens .

Na het eveneens lekker stevige Tired, neemt Brood even ietwat gas terug met het mooie Taken: soort ballad met nog steeds dezelfde rootsinvloeden en een heerlijke begeleiding op gitaar. De manier hoe hij zingt blijft voor mij echt een verfrissing.

Alles komt heel even stil te staan bij Mission Bell. Ik waande mij even in het Wilde Westen met de klokken en trompet . Ook hier weer een aanstekelijke sound en opvallend dat hij op dit album regelmatig de trompet laat klinken.
Jigsaw heart en Each other's kids zijn zeker mijn favorieten (naast de andere favo's ). Begeleiding is op elk nummer overigens top en doet mij sterk denken aan Farrar's Uncle Tupelo en Son Volt!

Album sluit af met het feel good nummer Better times en het rustige End of the day: deuren gaan sluiten, bier/whiskey is op en iedereen maakt zich klaar om naar huis te gaan...
Eerste vier bonustracks zijn acoustisch en een mooie toevoeging. Deze moet ik nog wat beter beluisteren.

Kortom: ijzersterk en dit is zeker eentje die in mijn top 10 van 2014 gaat komen. Hoop dat Brood niet té bekend gaat worden, want dat komt ongetwijfeld niet ten goede van de kwaliteit. Zoals ik al schreef schaar ik zijn muziek bij die van Jay Farrar en Jeff Tweedy, maar met een heel eigen stemgeluid.

Even voor de duidelijkheid: Elliott Brood is geen hij, maar een zij (meervoud, een band, dus, bestaande uit Mark Sasso, Casey Laforet en Stephen Pitkin).

Voor wie ze gemist heeft in de Qbus: ze staan op 13 november in Paradiso

Weet je dat het grappig is dat ik dit nu pas voor het eerst doorheb.
Volg de band al vanaf het begin en dacht altijd dat het een persoon was.
Shame on me dat ik mij daar nooit in heb verdiept. Afijn, zij hebben weer een heerlijk album afgeleverd en ik ga mij wat meer inlezen in de band .

Het is ook verwarrend met zo'n naam. Maar als je ze live ziet, merk je ook dat ze alle drie volstrekt gelijkwaardig aan elkaar zijn. Dus een van de drie is niet Elliott. Hoor mij nou, de expert - ik heb ze pas één keer live gezien. Maar daar ga ik op 13 november iets aan doen...

Ik ken nog niet zoveel van deze band, maar wat ik ken, vond ik erg goed.
Las laatst dit stuk over dit nieuwe album en dat heeft me wel nieuwsgierig gemaak!

Elliott Brood maakt een plaat zonder te polderen en praten /  - altcountryforum.nl

Lekker vlot plaatje van Elliott Brood met een wat puurder gebruik van de banjo. Daar Mumford & Sons het in een commercieel jasje weten te steken, doet Brood het op een traditionelere wijze. Ik kan mij indenken dat de zang niet ieders smaak zal zijn, door de wat ongepolijste klank ervan.

Maakte kennis met de muziek van Elliott Brood via de geweldige ep Tin Type. Voor mij nog steeds het hoogtepunt. De albums die volgden zijn nog steeds erg goed maar het niveau van Tin Type hebben ze voor mijn gevoel niet meer evenaard. Ga toch deze maar eens een kans geven. Een paar pareltjes zullen er toch wel op te vinden zijn...