Ayumi Hamasaki - My Story (2004)

En toen was daar My Story. Met Rainbow uit 2002 was al een dalende lijn ingezet, dit album doet er gezellig nog een schepje bovenop. Slappe dancetracks worden afgewisseld met pop/rock misbaksels waarvan de riffjes gretig van Linkin Park songs worden geript (als je jat, jat dan wat goeds!). Tussen al het drek zit nog wel, hier een daar, een degelijk nummer verstopt (het plastic klinkende Inspire is bijzonder aardig), maar over het algemeen is het huilen met de pet op. Vergaart sinds de release al enkel stof in mijn CD-kast, wat genoeg zegt. Zwak album, zwak artwork, zwak zwak zwak. 1.5*

Hehe ik denk daar anders over, ik versta geen japans, maar ik vind dit wel een leuk album, lekkere sound. Hij is beter dan dat nieuwe album van dr

Lang geen slecht album van Ayumi Hamasaki. De review van sxesven deed me het ergste vermoeden, maar uiteindelijk valt het voor mij allemaal nogal mee.

Op de uitstekende intro Catcher in the Light na, is de eerste helft van My Story inderdaad vrij zwak. De rock-kant van Ayumi bevalt me sowieso minder dan wanneer ze het bij pop, dance en ballads houdt. En tot en met nummer 8 krijgen we bijna uitsluitend van die vermoeiende Ayu-rock te verwerken.

Gelukkig komt er vanaf de prachtige ballad Moments verandering in de zaak. Carols is een tweede geslaagde ballad, en Honey en Replace meten zich met de beste popnummers die Ayu al maakte.

Kortom: My Story is een lange zit (75 minuten) met een zwakkere eerste helft, maar ook een zeer mooie tweede helft die veel goedmaakt.

Puur op de singles, zo jaren later bezien, zou ik deze al wat hoger gunnen; ik ga binnenkort eens herbeoordelen (cijfer staat er al zo lang). Die 1,5* is vooral geeft vooral goed aan wat een deceptie dit relatief voor mij was, maar (ook al heb 'm al heel lang niet gedraaid) ik weet toch zeker dat dit aanzienlijk beter was dan Rock n Roll Circus en Party Queen. Wordt vervolgd!