Chastain - For Those Who Dare (1990)

Het laatste album dat ik heb van Chastain (op CD), met Leather Leone als zangeres.

Ik beluisterde in de afgelopen dagen de eerste vijf platen van de band Chastain. Te beginnen met Mystery of Illusion (1985) en geëindigd met For Those Who Dare (1990). Allemaal op vinyl. Allemaal met Leather Leone op zang. Waarschijnlijk heb ik ze gekocht in de tijd dat ik graag naar gitaarvirtuozen luisterde. Ik vind het erg veel van hetzelfde. Niet slecht maar er is me geen enkel nummer bijgebleven. Uitwisselbare nummers, zangmelodieën en shredgitaarsolo's. Ik hou ook niet van zangeressen die zo hun best doen ruig te klinken. Goede kans dat deze platen opnieuw enkele decennia onbeluisterd blijven opgeborgen.

Qua productie wat droger dan de drie voorgangers, en dat vind ik persoonlijk wel wat jammer. Er wordt aanvankelijk ook wat vaker wat rustiger aan gedaan, soms wordt het een tikkeltje bluesy, maar een 'Please...' neigt dan soms zelfs naar thrash metal, net als verderop nog een paar keer. Verder blijft Chastain gewoon hetzelfde brute beestje, met een hoofdrol voor scheurende en gierende gitaren en de ruige strot van Leather. 't Zit weer verdomd lekker in elkaar allemaal. De moedige poging tot coveren van 'Barracuda' sta ik oogluikend toe, maar iets toevoegen aan het origineel doet het niet. 'Light of the Dark' valt dan nog als soort van powerballad wel op, maar echte favorieten kan ik na deze eerste draaibeurt moeilijk noemen; het maakt elkaar niet zo veel.

****.

Zeker een aardig album deze. Beter dan de saaie voorganger The voice of the cult. Leather zingt hier ook beter. Qua stijl lijkt ze wel de vrouwelijke versie van Dio!