Elly & Rikkert - Adem (1973)

Een van de zweverigste albums van Elly en Rikkert. Dit album is tot stand gekomen tijdens hun commune in Drenthe en veel leden van deze commune hebben invloed gehad op het album. Er staan een aantal leuke nummers op, zoals de ouverture, De Zwerver en Voor Jou. "De Draad" en "Parsifal" geven naar mijn mening toch een iets beter beeld van dit duo tijdens dit tijdperk. Desalniettemin een zeer genietbaar album.

Het zou eigenlijk leuk zijn als Elly en Rikkert nog één vreemde hippieplaat zoals deze zouden maken, want dit is toch wel erg mooi. Het grotendeel van de nummers klinkt dromerig en bezwerend met een behoorlijk melancholische inslag (Ouverture, De Zwerver, Vertel Me Toch Wat Ik Moet Doen).

Er wordt wederom, zoals ook op vorige albums, gebruik gemaakt van exotische instrumenten zoals de Kazoo, lotusfluit en de Bazouki. Zeker voor fans van Boudewijn de Groot is dit een aanrader, maar persoonlijk vind ik de vroeger albums van Elly en Rikkert net iets mooier. Vooral de teksten, zang en instrumentatie zijn bovengemiddeld goed te noemen; de stem van Elly Nieman klinkt loepzuiver en de teksten zijn van hoog niveau: poëzie zogezegd. Op deze plaat zijn de songteksten overigens minder raadselachtig dan op platen zoals Parsifal en De Draad Van Ariadne. Een nummer als Voor Jou klinkt zelfs bijna als popmuziek met een folkachtige inslag.

Steeds meer kenmerken de nummers zich door een verlangen naar het goddelijke ofwel 'het hogere', -wat dat ook moge zijn. Zo wordt in het laatste nummer Het Huis Bij De Zee de Arabische schrijver Kahlil Gibran bedankt (zijn teksten zijn zowel door atheïsten als religieuzen geliefd), en wordt er in andere nummers zoals Ouverture voor het eerst over 'Hem' gezongen. Muziekliefhebbers zouden zich hier zeker niet door moeten aten afschrikken, want de veelbesproken bekering van Elly en Rikkert zou nog wat jaren duren en de muziek op deze plaat is te goed om te negeren. Eén van de beste van Nederlandse bodem. Luisteren en opkrikken, die score dus.

Helemaal met Thunder eens. Ik vind dit het meest pure album van Elly en Rikkert. De plaat straalt een zekere rust uit, de muziek is betoverend. De teksten zijn erg mooi. Bij de zwerver begint al wel enige verwijzing naar Jezus, maar dat past prachtig in het geheel. De heilige rivier is ook schitterend. Elly en Rikkert zijn wat afgeserveerd na hun bekering en dat is jammer. Want dit is echt een periode van de Nederlandstalige muziek waarin zij met een aantal anderen belangrijk waren. Een bijna vergeten periode, jammer genoeg.

Na een lange periode heb ik het album zojuist weer eens in zijn geheel gedraaid. Het blijft toch een zeer bijzondere plaat hoor. De eerlijkheid en puurheid droop er destijds al vanaf. Als ik het vergelijk met de muziek van Boudewijn de Groot uit die tijd, kies ik toch liever dit.

Favoriete tracks nog steeds 'Ouverture', 'De Zwerver' en 'Voor jou'.

prachtige album

Na 'Maarten en het witte paard' komen Elly en Rikkert met 'Adem´ . Bij de vorige platen stond nog Elly Nieman & Rikkert Zuiderveld, nu is het enkel Elly & Rikkert. Wonen d in een boerderijtje in Drenthe , dat spoedig een soort commune werd. Zelf zeggen ze dit over deze periode : Intussen vulde ons kleine huis zich met zoekende zielen, vogels van diverse pluimage. Voor we het wisten, leefden we in een commune, waar we alles gemeenschappelijk hadden. Ook het ideaal van een samenleving, waarvan liefde en eenheid de basis vormden. Verlangen naar innerlijke rust (“Huis bij de zee”) en een eerste confrontatie met het Boek (“Adem” en “De Zwerver”) .
Het is een ongelooflijk intieme , intense plaat. Vergelijk het met "De draad van Ariadne' en er lijk zich zo waar wat innerlijke rust te komen. Theo Lens die in de commune de hobbitstee verbleef, maar regelmatig uit de bocht vloog, werd door Elly gastvrij ontvangen en hij werd eigenlijk onderdeel van het gezin. Bij alle concerten was hij van de partij als pianist en hij trok met het gezin mee de wereld in. HIj heeft ook meegeschreven met een enkel nummer op deze plaat. Elly schrijft wat meer songs als voorheen, maar op zich zijn deze nummers zeker niet verkeerd. Maar toch blijf ik een liefhebber van de nummers van Rikkert Zuiderveld, zoals de zwerver, de heilige rivier, als ik adem, de stem van stilte. Sommige nummers moeten opgenomen zijn in Abby Sion, ik weet niet of dat een soort klooster is. In ieder geval , het zoeken van Elly en Rikkert gaat verder. Langzaam maar zeker komen ook christelijke elementen aan bod, naast boedhistische.
Elly zingt loepzuiver, Rikkert is in topvorm. Er zitten prachtige nummers bij (bijvoorbeeld Als ik adem), die helemaal kloppen. Misschien door de inspiratie van de vrienden, de gesprekken, het verlaten van alle zekerheden dat dit album zo intens is geworden. Ook hier zitten wee een paar echte Elly nummers bij (de muziek gaat voorbij), die van mij niet hadden gehoefd, maar het doet verder geen afbreuk aan de sfeer en kwaliteit. Je voelt ook de onderlinge relaties in deze plaat, meer dan bij de vorige. Je hoopt van harte dat ze zullen vinden wat ze zoeken. Hun uiteindelijke schat was voor mij achteraf wel teleurstellend. Niet het christendom, maar juist dat specifieke evangelische christendom met een toch twijfelachtige dogmatiek. Wat vond ik het jammer dat pareltjes zoals dit album verleden tijd waren, door de zekerheden die je later voorgeschoteld kreeg. Gelukkig dat later de toon en onderwerpen weer veranderden. Maar het werd nooit meer deze wijze van hun zoektocht mee kunnen maken met die mystieke teksten van Rikkert en de prachtige folkachtige muziek.