Ariel Pink's Haunted Graffiti - Worn Copy (2005)

Als ik dit album luister, waan ik me in het hete Los Angeles, S'avonds op een enorme brede geasfalteerde straat verlicht door goud licht, overal palmbomen en dichtgetimmerde winkels.
Het asfalt is nog helemaal warm van de gloeiend hete zon die er de hele dag op heeft geschenen. Ergens in de verte zie ik een deur openstaan die naar een kelder loopt. Er komt een diep doordreunende BASS uit, Ariel pink staat op te treden.

Niks aan toe te voegen. Dit is goed, heel goed zelfs. 1 van de lekkerste pop albums van de laatste decennia. Ariel Pink brengt met zijn lo-fi glitterpop een haast new-wave achtige vorm aan. Het kan aan mij liggen, maar ik vind dit echt baanbrekend. Noem iets wat er op lijkt? Ehhh ... juist. Melodieën, zang, refreintjes, electrische gitaren (die op The Doldrums amper aanwezig waren) drums, overigens zelf gebeatboxt, en alles zo heerlijk lo-fi. Genieten gewoon. Beste nummer; Life in L.A.

1e niet-lid van het dieren collectief op Paw Tracks. Waarom? Omdat Ariel roelt

Tsja, had hier wel verwachtingen van, maar wat een irritante muziek, die slechts bij vlagen wel aardig wordt...

Geweldig album, heeft een paar (lees: tien à twintig) luisterbeurten nodig om helemaal tot zijn recht te komen maar het is wel een pareltje hoor. En volgens mij is dit ook een redelijk baanbrekende plaat geweest die van invloed is geweest op een hoop hedendaagse artiesten. Ik ga meteen aan zijn nieuwe album beginnen want als ik Pitchfork mag geloven is die nóg beter.

Hier en daar wel fijn, maar geef mij toch maar het meer coherente werk zoals Mature Themes.