Sodom - Sodom (2006)

Dit is gewoon weer een erg degelijke Sodom cd. Absoluut niet verrassend en zo voorspelbaar als wat, maar ach ... dat is natuurlijk een deel van de charme van de band. Ik vind de nummers wel wat minder dan op M16, maar het is nog altijd een behoorlijk solide thrash cd. Beste tracks zijn voor mij Bibles and Guns, The Enemy Inside en Lords Of Depravity. Alleen hopen dat de volgende studio cd niet weer vijf jaar op zich laat wachten!

(overigens even terzijde...de Lords Of Depravity 2DVD is ook erg de moeite. Kwalitatief gezien één van de beste en leukste metal dvd's van de laatste jaren).

[quote]Sinner schreef:


(overigens even terzijde...de Lords Of Depravity 2DVD is ook erg de moeite. Kwalitatief gezien één van de beste en leukste metal dvd's van de laatste jaren).[/quote

Is die Sodom DVD ook de moeite voor zo fanatiek Metal liefhebber als ik

Dit album had ik heel lang niet gehoord en nu ik mezelf weer een paar keer gedwongen heb ernaar te luisteren, weet ik ook weer waarom: dit is werkelijk een saaie plaat.
Wellicht is dit leuk voor diehard Sodomfans, maar ik hoor vooral weinig memorabele riffs en zang die me niet aanstaat en geforceerd klinkt. Opener Blood on Your Lips is nog wel leuk, maar daarna begin ik me al snel te vervelen.

2.0*

Heerlijk album van Sodom ik kan er niet bij inkomen dat iemand dit saai vind. Heerlijke riffs. Rauwe vocalen met een goede productie. Genieten van één van de beste Duitse thrash bands.

Het is niet melodieus genoeg denk ik. Ik vind het ook een tof album. Compromisloos en dus bikkelhard.

Melodie is voor mij geen voorwaarde, maar monotonie is wel een afknapper. Zoals hier.

Ik heb deze band pas een paar weken geleden beter leren kennen en heb intussen mijn schade goed ingehaald, wat '' wizard,, hier zegt begrijp ik ook niet, Sodom is één van de beste trashbands die er
nog boven vele andere bekendere en daarom niet beter mag staan.

Met een vreemdsoortig mariachi-intro tuimelen we via het rammende Blood On Your Lips het zoveelste Sodomalbum in. Ofschoon Sodom de absolute creatieve top beleefde met het pennen en opnemen van het rake Persecution Mania, weet de band altijd wel op zeer kwalitatief constante wijze voor de dag te komen. Naast het al genoemde Persecution Mania, vinden Agent Orange en dit titelloze album uit 2006 het vaakst de weg naar mijn verwrongen spelertje.

Sodom klinkt ongemeen bruut en agressief maar legt ook de nodige afwisselende accenten in het in je porem exploderende geluid. Want eigenlijk is Buried In The Justice Ground een pure heavy metaltrack met een fijne groove en enkele geinige licks. Het navolgende City Of God is wat meer meeslepend en pakt wat op atmosfeer.

Verderop treffen we nog van die typische Sodomkrakers aan in de vorm van Lords Of Depravity en Axis Of Evil. Op en top Sodom. Agressief en met een fikse no-nonsense attitude. Af en toe mis ik wel de flitsende solo's van Frank Blackfire. Die hadden de plaat wellicht dat extra vonkje kunnen geven om het tot een ware thrashklassieker te verheffen. Voor nu is het een sterke troef uit de meer recente Sodomkronieken.