Five Horse Johnson - The No. 6 Dance (2001)

Het verbaast me dat er nog geen enkel bericht bij deze cd staat! Want is een fantatische cd zeg. Stomende logge bluesrock, die vaak ook tegen stoner en hardrock aanligt.
De ruim 14 minuten durende afsluiter is geweldig.

Hard Acid Blues schijnen ze het zelf te noemen. Stoner en southern rock schieten ook te binnen. Het zijn in ieder geval veelal rauwe en zware brokken gitaargeweld met een laagje schuurpapier in de strot. Hier en daar even pas op de plaats, zoals het harmonicaatje in Hollerin' of het, voor Five Horse Johnson begrippen althans, 'gezellige' Spillin' Fire, maar verder blaast het als een zinderende zandstorm door small town America. Met Mississippi King is het al meteen raak. Stoere plaat waar je dorst van krijgt.

Five Horse Johnson is een bijzondere band die de wat hardere bluesrock van bijvoorbeeld ZZ Top en Pointblank, southern rock ála Lynyrd Skynyrd mixt met de stonerrock van bijvoorbeeld Monster Magnet of Kyuss

De band is hier een trio: Brad Coffin (zang, gitaar), Eric Oblander (zang, mondharmonica) en Steve Smith (basgitaar) aangevuld met gastmuzikanten: Phil Dürr (leadgitaar), Billy Reedy (leadgitaar), Kenny Olson (leadgitaar) etc. maar ook gasten op achtergrondzang, toetsen (jimmy Bones en Bob Ebeling) en drums (Chuck Mauk). Maar het gaat niet ten koste van de consistentie van de plaat. De plaat klinkt alsnog als een eenheid.

Heerlijke bluesy/boogie songs met alle elementen die je verwacht in dit soort muziek: slidegitaar, mondharmonica, orgel, scheurende leadgitaren en hier en daar lekker slepende, logge ritmes.