Frank Boeijen - Het Mooiste & Het Beste (1997)

zangtalent matig? ik kan begrijpen dat je de hits niet meer kan horen, ik heb ze ook te vaak gehoord.... maar overschat en matig zangtalent...

Bericht verwijderd dat niet over dit album ging verwijderd, dat is meer iets voor de artiestenpagina.

Met het laatste ben ik het eens, maar met de rest absoluut niet. Weinig artiesten (in NL) die live zó goed zijn en zóveel passie geven op het podium als Frank Boeijen.

Bedankt Frank, voor "Zeg me dat het niet zo is". Wanhoop kan moeilijk beter verwoord worden...

Schaamt u: allen die minder dan 4 sterren geven!!!!
Minder dan 4 sterren voor deze meesterlijke verzameling van de meest briljante liedjessmid die Nederland ooit heeft voortgebracht!!!???
En dan ook nog vergelijkingen maken met Marco Borsato, die geen noot zelf bedenkt en niet eens in de kwaliteitsschaduw mag staan!
En dan ook nog komen met suffe smoesjes als: "ik heb het te vaak gehoord", terwijl de klasse van bijvoorbeeld Kronenburg Park NOOIT ontkend kan worden!
Of beginnen over zijn zangkunsten.... Papegaai, papegaai... Ga in plaats daarvan eens GOED luisteren naar teksten en melodieën en vorm naar aanleiding DAARvan een mening!
Dan KAN het niet minder dan 4* worden
Zo, dat is er uit.... Dat lucht op.....

Eén van de weinige Nederlandstalige zangers die de hoekige, wat hard klinkende Nederlandse taal mooi afgerond weet te brengen in prachtige nummers.

Dat is de spijker op de kop!!
Het is inderdaad knap hoe je zo'n lelijke taal toch mooi weet te brengen!!!

Er komt dan eindelijk een opvolger voor dit album met tracks van de periode na deze verzameling.

Dat werd eens tijd!

Met ook speciaal materiaal en beeld!

Ik heb de speciale editie met als bonus de live CD Door de Jaren Heen Frank Boeijen - Door de Jaren Heen (1997)

Mooie verzameling van Frank Boeijen, al dan niet met Groep. Altijd kwalitatieve Nederlandse popmuziek met vaak mooie teksten en muzikaal goed gecomponeerd. Ook ik heb de 3cd versie met de extra live CD.

Wat mij betreft is dit album alleen al door het geweldig mooie "Kan er niets aan doen" geslaagd. Het maakt echter onderdeel uit van vele schitterende nummers.

Dat laatste ben ik met je eens. Het eerste echter niet. Ik heb juist dat nummer altijd een... eehhh...draakje gevonden in het repertoire van Frank Boeijen. Te plat, te voor de hand liggend, iets wat de meeste nummers van Frank Boeijen nou juist niet zijn.

Het kán ermee te maken hebben dat ik het nummer voor het eerst hoorde in de versie van Guus Meeuwis. Toen dacht ik al: wat een plat, nietszeggend zwijmelnummer. Ik schrok een beetje toen later bleek dat het door Frank Boeijen geschreven was. Maar ook Franks versie kan me niet raken...

Verder is dit een mooie, afgewogen verzameling songs uit het rijke repertoire van Heer Boeijen uit zijn Sky- en Ariola-albums. Ik had in de beginjaren wat moeite met zijn stem, en dan voornamelijk de verstaanbaarheid, want de klankkleur en de emotie spraken me altijd al wel aan. Maar na enige gewenning is me pas goed opgevallen wat een fenomenaal tekstdichter hij in veel gevallen is. Soms wat zweverig en niet altijd goed te grijpen, maar vaak een heel verhaal of schets in slechts enkele woorden. Alleen al die zin 'mes - steek - pijn' uit Zwart Wit geeft het gevoel en het effect van die steek mooi kernachtig weer. Zo kun je dus ook iets krachtig overbrengen, dat hoeft niet altijd met hele zinnen.

Leuk ook dat zijn op eerdere compilaties vergeten debuutsingle Verjaardagsfeest hier ook op staat. Vind ik toch een kostbaar kleinood, en het onderstreept dat Boeijen ook in de beginfase van zijn carrière al een begaafd tekstdichter en liedjesschrijver was.

"Kan Er Niets aan Doen" is dan ook een losse vertaling van het aloude "Can't Help Falling In Love", waar heel het nummer op geënt is. Vandaar het voor de hand liggende aspect ervan? In het Nederlands klinkt het misschien nog wat meer banaal, deze tekst.

De schoonheid zit hem wat mij betreft niet zozeer in de tekst als wel in de uitvoering, zo emotioneel. En banaal of plat, nietszeggend zoals Gaucho stelt....tja als jullie het zo zien prima hoor. Voor mij is muziek op de eerste plaats emotie en moet je het niet primair vanuit de ratio benaderen.

Oh, nou zeg... nu je dat zo zegt en ik de tekst terugleest, zie ik het ook duidelijk. Ik heb me dat nooit gerealiseerd, maar die tekst is daar inderdaad een wat vrije vertaling van. Ik vermoed dat dat het verklaart waarop ik er zo op afknap.

Ik kan me nog wel vinden in de vaststelling van BlauweVla dat het best met de nodige emotie gezongen wordt. Het is in elk geval tien keer beter dat Meeuwis' versie, maar ik kom in dit geval niet over de platheid van de tekst heen. Ik zie het zelfs als de enige echte zeperd in Frank z'n repertoire (hoewel ik ook niet alles van hem ken). Maar hij heeft zich hier gebaseerd op een nummer waarvan ik het origineel - en de duizenden covers - ook al geen bijster aantrekkelijk nummer vond, hoe mooi de King het ook zong.

Ik zie het nu ook aan de 'credits', daar worden de originele componisten genoemd: George David Weiss, Luigi Creatore, Hugo Peretti. Heeft iemand enig idee waarom Frank Boeijen zich hieraan - vergeef me de uitdrukking - bezondigde? Ik kan er op het internet zo snel niets over terugvinden. En volgens mij duikt het nummer voor het eerst op op deze verzamelaar, of heb ik het mis?

(EDIT: Ik zie dat er een andere versie op het live-album Stormvogels staat, van twee jaar eerder).

Misschien is Frank Boeijen wel fan van Elvis, hij zong ook het cryptische "Walvis" over hem, op de Boeijen Hofstede Vrienten plaat.
daar heb je zeker een goed punt.

Frank Boeijen, één van de weinige artiesten van eigen bodem die mij weten te raken. Geweldige verzamelaar met alle hits en de wat minder bekende songs.
Zijn teksten zijn zo mooi en hij weet je zo te raken met zijn stem en manier van zingen. Deze verzamelaar is puur goud!

De titel zegt alles en is daarmee een uitstekend document voor diegenen die iets van Boeijen in huis willen hebben.

Ooit verkocht, deze dubbele cd. Nadien altijd wat spijt van gehad. Maar vandaag vond ik een exemplaar in goede staat voor 2 euro in de kringloopwinkel.

Het meeste hierop is nog met de Frank Boeijen Groep. in ditzelfde jaar heeft Frank Boeijen na een serie solo albums wat mij betreft zijn eerste 'Frank Boeijen nieuwe stijl' -album gemaakt, "Vaderland". Iets waarop hij heden ten dagen nog steeds op voortborduurt, en dat bedoel ik zeker niet in negatieve zin.