Amon Tobin - Bricolage (1997)

een geweldige combinatie van Jazz, Ambient, Lounge, Drum & Bass en Jungle.
mooie opbouw en fantastische nummers.
vooral de eerste 3 zijn helemaal geweldig!

Mee eens, Beejeej, helemaal mee eens!

De combinatie van Jazz, Ambient, Lounge, Drum & Bass komt in mijn mening veel beter tot zijn recht in zijn latere album Supermodified. Hiermee vergeleken vind ik Bricolage meer mat, en gelijkvloerser. Maar desalniettemin een aardig album. Toch zou ik eerder Supermodified aanraden. 3,5*

Leuk album maar ik mis hier toch echt een knaller zoals die wel te vinden is op andere albums van Amon Tobin.

Eerste twee nummers vind ik heel vet, plus Defocus.. Duistere lounge vermengd met groovende beats.. Heel verbeeldend en magisch werkt deze muziek.

Goed album, maar ik erger me over de productie/mix/geluidskwaliteit van de nummers. 3*

Beste van Amon en daar kom je pas achter als je 'm wat vaker draait.......Deze zit inmiddels helemaal in m'n systeem, de andere platen die ik ken (Supermodefied en Chaos Theory) heb ik bij vaker draaien toch de neiging om te 'skippen'.......
Overigens, we praten hier wel over een 'hell of an artist', geweldig welke wegen deze man aan het verkennen is!

Eensch!

Mooi album, wel wat beter dan zijn laatste. Klinkt wel allemaal een beetje hetzelfde, en dat wordt bij sommige nummers wel een heel klein beetje ergerlijk. Maar nummers als Defocus, One Day in my garden en natuurlijk de eerste drie zijn gewoon prachtig, een 3,5*

erg goed album. veel jazz melodieën, DnB en ambient. hoogtepunten van dit album zijn voor mij: Stoney Street, Easy Muffin, The New York Editor, Defocus, The Nasty en One Day In My Garden.

voor de liefhebbers van dit album raad ik ook de artiesten Funki Porcini, Squarepusher en Photek aan.

Veel leuke ideeën en helemaal geen onaardige productie, maar ik vind het wat moeilijk om het in één zit uit te luisteren.

Het zit fantastisch in elkaar qua donkere sfeer en samples, maar er is wel een groot gebrek aan muziek die ik (irrationeel) goed vind.

ontzettend origineel; jazz-samples en vleugjes idm lopen naadloos in elkaar over.
ook weet ieder nummer weer zich van elkaar te onderscheiden. de snelle chomp samba of de wat meer ambient easy muffin, alles heeft amon tobin in huis.
4,5

Fantastisch album en naar mijn menig nog een stuk beter dat het toch al sterke Supermodified. Ook hier weer een loungy sfeer alleen dan nog een wat natuurlijke productie. Soms doet het me wat denken aan de typische Lynch film/muziek met een vleugje drum 'n bass en ambient. Erg sterk en een verdiende 4,5*, de 80 minuten waren zo om

Wat is Easy Muffin een überfijn nummer

Zo, deze kwam gisteravond even lekker binnen zeg!
26 graden in de achtertuin vlak na een uitgebreide BBQ onder het genot van een flesje rosé bij de ondergaande zon.... Ik kan het iedereen aanraden!

chomp samba

Vanochtend weer eens gedraaid, mede nav het gezwatel dat ik bij Blackfilm - Blackfilm (2008) aantrof over Tobin. In The Rough Guide to D & B, ooit aangeschaft op een rommelmarkt bij de Camden Locks, wordt Tobin vermeld bij het deel Downtempo and Big Beat, maar dat was een uitgave uit 1999. Anyway er waren er die Tobin's muziek typeerden als "jazz" en "vrolijk" - eerlijk gezegd niet mijn 5 centen.

De D&B is duidelijk aanwezig, net als de Braziliaanse invloed (samba,) akoestische instrumenten, maar de spanning die in zijn muziek zit - vrij filmisch voor mijn gevoel - zorgt ervoor dat je ahw op je hoede bent; je ziet achtervolgingen, plots opduikende bedreigingen en je hoort, syncopé's, flukse tempowisselingen. Het blijft broeierig. Inderdaad zijn er momenten dat je denkt aan Kilimanjaro Dark Jazz, maar wees niet verbaasd, want net als je je lekker erin wilt wentelen, gooit Tobin het roer om.

Kortom, nog steeds een heel boeiende plaat. Later werk van hem, zoals Foley Room wil wel eens wat abstracter worden. ISAM moet ik ook maar snel weer eens draaien. Ben trouwens heel benieuwd naar het nieuwe album dat eind zomer verschijnt.