Death - Live in L.A. (2001)

Zalig, symbolic en pull the plug overownen natuurlijk.

Jammer is wel dat er geen betere kwaliteit opnames bestaan, en dat ze twee bootlegs hebben moeten gebruiken om nog een slaatje uit Death te slaan. Maar ondanks de wat krakkemikkige kwaliteit staan de nummers als een huis. Buiten die twee wil ik ook graag Spirit Crusher even noemen, geniaal!

Aan de ene kant is het hartstikke mooi dat er 2 live dvd's van Death zijn gekomen met lekker technisch spul. Aan de andere kant is het jammer dat we op Pull The Plug en Zombie Ritual na niks meer horen van het oude lekkere brute werk, maargoed ik kan Chuck wel begrijpen. Daarbij lag het niveau muzikaal gezien gewoon lager.

Wederom een zalige live DVD. Leuk dat ze inderdaad toch 2 live DVD's hebben gemaakt in hun te korte carriere.

Aardig live-album, maar ik hoor toch liever Human of Symbolic. Ten eerste is de geluidskwaliteit hier niet optimaal (om het maar even subtiel te omschrijven), ten tweede spreekt de krijs van Chuck me hier niet echt aan. De zang klinkt erg geforceerd. Tenslotte erger ik me aan de commentaren tussen de nummers door over de 'metal scene' die nog steeds 'alive' is. Dat ligt aan mij, maar dat soort commentaren vind ik gewoon irritant.

Alle minpunten opgeteld, waarbij uiteraard de eerste 2 het zwaarst wegen, zitten er toch niet meer dan 3 sterren in voor dit album.

Weer eens herbeluisterd. De geluidskwaliteit is inderdaad niet optimaal, vooral de drums klinken wat blikkerig. Death & Raw dekt de lading inderdaad wel. Chuck moet tijdens 'The Philosopher' vocaal heel even op gang komen, maar dan wordt er ook in een moordend tempo door de sterke set gevlogen met vooral laat Death-werk. Her en der wel wat schoonheidsfoutjes, de solo in 'Zero Tolerance' verloopt bijv. niet helemaal lekker, maar het blijft technisch verfijnt én bruut. Richard Christy is trouwens echt een beest op de drums hier, onnavolgbaar.