Ad van Meurs - De Weg Is een Vriend (2014)

Eind 79/begin 80 stapte Ad over van piano op gitaar en vormde toen de groep W.A.T., oftewel World According To. De groep bestond naast hemzelf uit partner Ankie Keultjes en Frank van Nieuwenhof. Het debuut uit 1983, Defreeze, is een cultplaat gevuld met new wave en synthesizerpop. De overige twee platen bevatten een mix van folk en blues. De groep bestond tot 1988.

Eind jaren 80 besloot hij om met een aantal oude schoolvrienden weer rootsmuziek te gaan maken, onder de naam The Watchman. Het debuutalbum werd door niemand minder dan Joe Boyd (Nick Drake, Fairport Convention en R.E.M.) geproduceerd.

Ook werd het album gerecenseerd in gerespecteerde bladen als Rolling Stone en Billboard. Meer dan 10 albums zouden nog volgen. In hun muziek is een prominente rol weggelegd voor de saxofoon, bespeeld door Menno Romers. Soms bespeelt hij zelfs de bariton- en sopraansaxofoon, in navolging van Dana Colley, tegelijkertijd.

Naast The Watchman speelt hij nog in de bands Hootenanny Jim, Broeders van het Zuiden, NO blues en het trio Folksurvival Club. Naast muzikant is hij ook een groot muziekliefhebber. Hij organiseert onder de noemer Ad van Meurs presenteert iedere week in Mijnheer Frits te Eindhoven een fantastische muziekavond van met name minder bekende, maar fantastische artiesten zoals bijvoorbeeld Josienne Clarke & Ben Walker, die aankomend seizoen zullen optreden. En of dat nog niet genoeg was vond hij de tijd rijp om ook nog eens een solocarrière te ambiëren.

De weg is een vriend is, na En soms, zijn tweede soloalbum. Wederom is gekozen voor het Nederlands. Een meer dan voortreffelijke keuze, omdat het zijn muziek een stuk persoonlijker maakt. Hij zingt zijn liedjes met een licht Brabants accent in tegenstelling tot bijvoorbeeld Gerard van Maasakkers.

Bovendien staan de teksten erg dicht bij hemzelf. Daardoor weet hij erg te ontroeren , zoals in bijvoorbeeld Pauwkes. Het handelt over het optreden van hemzelf, maar meer nog over de allereerste concerten die hij begin jaren 70 bijwoonde in Pauwkes Jazzcorner in Beek en Donk. Hij zag daar de meest uiteenlopende acts, wat zijn liefde voor muziek nog meer zou stimuleren. Uit de tekst blijkt duidelijk dat dit een mooie en belangrijke periode in zijn leven is geweest. Ook de muziek is buitengewoon prachtig.

In De kracht van muziek wordt op indringende wijze zijn eerste blauwtje, die hij op zestienjarige leeftijd opliep, beschreven en hoe hij hierna zijn toevlucht zocht in de muziek. Waarschijnlijk een voor velen van ons herkenbaar verhaal.

Ook mooi is de tekst van Als je kind in de war is, waarin de problemen die zorgzame ouders eventueel op pad tegen kunnen komen, worden beschreven. Origineel is de invalshoek van Niet in een liedje. Hierin legt hij waarom geen liefdesliedje wil schrijven, maar in feite is het gewoon een liefdesliedje.

Ook valt er muzikaal veel te genieten. Om te beginnen is het gitaarwerk, verzorgd door Ad, werkelijk om je vingers bij af te likken. Zijn bijzonder relaxte en gevoelige spel maken hem voor mij tot een geweldige gitarist. Wat mij direct bij de eerste beluistering opviel was, dat de liedjes zonder uitzondering ijzersterke melodieën bezitten, zoals bijvoorbeeld het door Ankie op schitterende wijze gezongen De garnalenvissers.

Niet onvermeld mogen ook de fantastische vioolbijdragen van Diederik van Wassenaer worden! Het geheel werd voorbeeldig geproduceerd, opgenomen en gemixt door Ankie. Bij het album is een mooi tekstboekje toegevoegd.

De weg is een vriend is een bijzonder evenwichtig album met prachtige melodieën geworden, dat helaas nog maar weinig aandacht heeft gekregen van pers en publiek. Doe er wat aan zou ik zeggen!

Voor zover ik weet is het album alleen bij Ad van Meurs zelf te koop. Voor meer info zie zijn website.

Moet het album nog uitgebreid gaan luisteren, eerste nummers klinken zeer aangenaam.

Daarnaast Lura, dank voor je activiteit hier op MuMe, al vele parels tegengekomen via je stemhistorie. Top.

Bedankt voor je leuke reactie, Rottingdale !

Heel mooi omschreven, complimenten! Ik zit ook regelmatig op maandag bij 'Ad van Meurs presenteert' in Eindhoven, maar vind het zeer de moeite waard om de man nu zelf aan het werk te horen. Pure Brabicana! Muzikaal is het meer dan in orde in ieder geval; Ad is geen nachtegaal, maar dat hoeft ook niet bij dit genre, integendeel. De Nederlandse taal past hem in ieder geval uitstekend.