Truly - Fast Stories .... from Kid Coma (1995)

zeer ondergewaardeerde band...psychedelische grunge,interesanter dan bijvoorbeeld Soundgarden.

Vandaag weer eens beluistert...maar wat een prachtplaat blijft dit toch.
Ik heb het idee dat niet veel mensen deze cultband kennen maar voor iedereen die van een flinke pot psychedelische-rock houden....luisteren!!!!

Wat Jurado zegt... LUISTEREN!!!!!

Deze wil ik altijd nog graag op vinyl hebben, lastig te vinden.

Met een 1/2* verhoogt, weergaloos album, kan er niets anders van maken. Deze verdient een plaats in mijn top10.

Na het lezen van een uitstekend artikel over grungebands die nooit de verdiende erkenning hebben gekregen was ik ontzettend benieuwd geworden naar deze plaat. Ik had hem dus al op de ''nog te beluisteren''-lijst staan, maar vanmiddag zag ik hem in de platenzaak staan (op CD) en heb ik hem gelijk op laten zetten en kwam ik vrij snel tot de conclusie dat ik deze moest hebben.

Net deze plaat voor het eerst beluisterd en ik ben onder de indruk. Hele kleurrijke psychedelische grunge met af en toe zelfs een shoegazetouch. Ik hoor best wat invloeden van The Doors (mooie orgel/mellotronlagen), maar ook Sonic Youth komt naar voren in het gitaarwerk. Het zou me ook niet verbazen dat True Widow veel naar deze plaat heeft geluisterd: ze hebben hetzelfde lome geluid, maar dan vele malen trager. Hele mooie vondst, deze ga ik nog vaak beluisteren, dit valt namelijk compleet in mijn straatje.

Hoe dan?

Nee, dit is zeker een leuke plaat voor een keer, maar zo vindingrijk en origineel, laat staan goed als Soundgarden (ik tel voor het gemak alleen 'Badmotorfinger' en een goed deel van 'Superunknown' mee) is dit echt niet. Qua muzikanten (vakmanschap) ook geen vergelijk eigenlijk.

Gewoon niet zo mijn straatje ook misschien, maar hier hoor ik niet een onterecht vergeten grunge klassieker in. Nu ben ik sowieso erg picky wat betreft dat genre. Deed me wel een beetje denken aan Come - Don't Ask Don't Tell (1994), maar dan een stuk minder. Het leukst wordt het nog wanneer de zanger soms aan Cobain doet denken. 'Tragic Telepathic' vind ik nog een relatieve uitschieter. De eindtrack is lekker meeslepend, maar hoort dat abrupte einde zo?

Zoals gezegd echt geen straf om es te horen, kwam met gemak door de lange speelduur heen, dus 3,5*.

Interessanter dan Soundgarden omdat deze plaat 30 jaar ('95) pophistorie smeedt tot een waar meesterwerk. Beatles, Beach Boys, Pink Floyd, Byrds, Black Sabbath, Neil Young, Dinosaur JR... Ik hoor de liefde overal door heen.
Misschien valt het kwartje nog ZAP!, misschien niet.
Toch cool dat je in ieder geval de moeite neemt om te luisteren.

jurado - ik ken lang niet zo veel van de bands die je noemt als misschien zou 'moeten', behalve Sabbath, 'Pet Sounds' van The Beach Boys en een paar platen van Dinosaur Jr. Dit kan daar voor mij echt niet aan tippen, maar meer luisterbeurten zou best nog wat kunnen opleveren...
En graag gedaan, ik probeer graag wat uit. Ook leuk dat jij Hater nog es gecheckt (en gelukkig beter bevonden) hebt!

oe dit is een lekkere plaat! het span heeft weinig uitgebracht, overzichtelijke discografie - zo lijkt het. ik ga even kopje onder.

You guys got me interested. Altijd lekker om een onontdekte grungeparel op te duikelen. Maarre, 33 plekken hoger dan Kyuss’ And The Circus Leaves Town in de top 50 van 1995? Dat moet een grap zijn toch?

Dit is wel even andere koek dan ...and the circus.. wat ik overigens een prima maar niet heel bijzonder plaatje vind.
Kid Coma is inderdaad een parel.

…And The Circus Leaves Town een niet heel bijzonder plaatje noemen stemt mij dan weer zeer droevig (zie mijn top 10). Maar goed, tijd en plaats zullen altijd een rol spelen in iemands voorkeuren.

Ik wil je absoluut niet kwetsen hè. 25 jaar geleden was ik nog een groot Kyuss-fanaat, nu hoor ik ook wel dat het allemaal best meevalt wat legendarisch betreft. Niks verkeerds aan hoor, vind Kyuss nog steeds te gek, denk nog vaak terug aan het gave concert op Lowlands '95. Heb je Kid Coma al geluisterd?

Je kwetst me niet hoor. Ik zeg niet voor niets, voor alles is een plaats en een tijd. Kyuss zal de status legendarisch wat mij betreft nooit verliezen, al was het maar vanwege dat geweldige concert bij Pukkelpop '95. Dat moment dat we met onze vriendengroep ons half brakjes op de Pukkelpopweide vleidden en ene Josh Homme in zijn witte t-shirt de riff inzette voor One Inch Man. Ik was meteen wakker! Ik kan nog steeds het drieluik van Kyuss (Blues for the Red Sun, Welcome To Sky Valley en ...And The Circus Leaves Town) blijven draaien. Daar zit geen sleet op, tijdloos en tegelijkertijd voor altijd verbonden aan een bepaalde tijd.

Kid Coma ben ik nog aan het beluisteren. Daarvoor moet ik weer even 'terug in de tijd'. Grunge was zeg maar mijn ding toen. Met name Soundgarden en Pearl Jam. Heel diep heb ik toen niet gegraven. Dat kwam later pas. Deze heb ik klaarblijkelijk gewist, maar ik was meteen getriggerd door jullie enthousiaste reacties hierboven. Heb het gevoel dat dat goed gaat komen. Vanavond nog maar eens met de koptelefoon op!

Interessant artikel! Heb nog wat albums te ontdekken!