Amon Tobin - Permutation (1998)

Amon Tobin ... laten we beginnen met het slechte nieuws. Simpel gezegd, dit album is stevig kut. Met in het achterhoofd natuurlijk mijn aversie van de jazz-electronic mix waar ook een VS zich soms aan durft wagen.

Een track als "Like Regular Chickens" is eigenlijk al genoeg voor mij op dit album gewoon terug af te zetten en van m'n PC te keilen. Met dit soort melodieën kan ik absoluut niks. Vreselijke irritante sfeer. "Bridge" is zo mogelijk nog erger, aangezien hier van electronic amper nog sprake is. Track om bij te knarsetanden. "Reanimator" heeft enkele betere passages halverwege, en doet het ook met een iets betere wave, maar verder ook weinig positiefs over te melden. De intro van "Sordid" lijkt me gepikt uit één of andere film, iets Scissorhands achtigs ? dat aandoet als een kerstmissprookje. Verder vervelende melodieën en saaie ritmes. "Nightlife" is een klein lichtpuntje, al moet je dan even snel de intro voorbijspoelen. Mind, geen goeie track, gewoon minder irritant dan de rest.

"Escape" is zowat de eerste echte electronic track, ligt me ook iets beter, maar ook hier kan ik gewoon weinig mee. Klinkt als een wat flauwe Devine imitatie, gemaakt door iemand die zich eigenlijk niet echt thuisvoelt in dit soort muziek. Doe daarbij die vre-se-lijke trompet (or whatever it is) op het einde en ook dit is weer een wegwerptrack. En uhm, daar laat ik het dan maar bij. Kan bij elke track nog wel wat nieuwe verwijten verzinnen, of oude verwijten in een nieuw jasje gieten, maar daar hebben jullie ook weinig aan. Alle tracks draaien op hetzelfde uit. Lichte IDM over ofwel jazz, ofwel ultracheesy filmmuziek. Leuk voor de mensen die daar wat aan hebben, ik word er enkel kregelig van.

Vreselijke introductie met deze artiest voor mij. Album waar ik geen enkele goeie track op gevonden heb, en dat niks ander deed dan vervelen en irriteren. Vandaar ook 0.5*

wat een recensie !

Ik ga er maar niet tegen in.. (4.5*)
jazz electronica moet je liggen ofzo, je houd zeker ook niet van squarepusher?

Soms, hangt er wat vanaf in welke bui hij verkeert

Ook wel apart: een 3,63 gemiddeld en dan alleen een recensie van iemand die een 0,5 geeft .

Ik vind het in ieder geval een erg goed album. People Like Frank is het absolute hoogtepunt, wat een geweldige track is dat zeg. Heeft hetzelfde effect op me als Triple Science van Amon Tobin of Deck the House van Akufen, ik kan er gewoon niet op stil blijven zitten. De rest van het album mag er ook zijn.

Ik hou het maar op een, naar 4,5 neigende, 4*.

Ik vind dit ook een heerlijk album! Mijn fovriet is Night Life... lekker swingen!
En voor de fans: Het origineel van Night Life kun je vinden op de CD/LP "Bollywood Breaks"! Één of andere rare oude funk plaat. Echt heel erg cool! Jammer dat er geen artiesten staan vermeld op de hoes. De track heet Temptation!

Allereerst: ik ben geen electronickenner, noch ben ik goed bekend met jazz. Maar dat de combinatie zo'n prachtig album oplevert, is een eye-opener. Hoogtepunten zijn voor mij Nightlife en Switch. Ik ga bovengenoemde artiesten/albums ook maar eens checken. Ben benieuwd of Squarepusher ze net zo bruin bakt als deze Braziliaan.

Beetje hetzelfde recept als zijn eerste maar hier zijn er meer hoogte en dieptepunten dan op zijn eerste, die wat constanter is. Leuke muziek maar ik kan er niet te lang naar luisteren, favoriete nummers zijn Sordid en Night Life. 3,5*

Idd een Prima plaat van een Groots, en vernieuwende, artiest.
Echter, geen muziek voor beginners: ' daar lusten de honden over het algemeen geen brood van' .......
Ben je echter een beetje doorgewinterde muziek (electronic/jazz/dance) liefhebber en je wilt eens wat anders (vooral snelle en 'afwisselende' beats) dan is Tobin echt een aanrader....begin dan vooral met zijn meesterwerk ' Bricolage'!

men wacht op een mooie zomeravond, men make ene pot cocktail, men neemt één of andere soumate erbij en laat deze plaat nonstop spelen...

trip

Idd: laat de zomeravonden maar weer komen, Amon op de achtergrond en onze gevleugelde nachtvrienden doen de rest!

p.s. erg jammer dat er 'honden' rondlopen, die niets met deze geweldige geluidskunstenaar hebben (waar ik op zich in kan komen aangezien het nou niet de meest toegankelijke muziek is) er toch een (weinig respectvolle) waardering aan menen te moeten geven....doet deze artiest, die met lef nieuwe wegen durft in te slaan, idd tekort...... (maar ook ik vind zijn werk overigens niet allemaal even goed (variert van 3 tot 4,5)

Zo'n eigenwijs album dat ik snap waarom mensen dit behoorlijk kut vinden
Try before you die


Sordid !!!!

geweldig album, mijn favoriet van Tobin. heerlijke mix van verschillende stijlen waaronder jazz, bossanova, ambient en filmmuziek. mijn favorieten van dit album zijn Nightlife, Switch, People Like Frank en Toys. het enige minpuntje aan dit album (wat ook voor Bricolage geldt) is dat de samples niet altijd even onherkenbaar zijn. bijvoorbeeld de strijkers en baslijn van People Like Frank zijn precies uit de soundtrack van Blue Velvet overgenomen. maar ach, blijft ontzettend goed hoe hij met kleine sampletjes zulke goede/diverse muziek kan maken.

Net weer gedraaid en op het einde - Nova - geloofde ik mijn oren niet; dat kwam zo bekend voor - doosje erbij; en ja hoor alle composities zijn van Amon Tobin; en dat terwijl Bebel Gilberto - Tanto Tempo (2000) opent met: Samba de Benção en dat is exact dezelfde melodie als dat Nova (dat dan geen vocals heeft)

Is toch niet zo vreemd? Bebel Gilberto heeft gewoon Nova gebruikt als melodie

Je hebt helemaal gelijk - die %$%^$%$ lettertjes waren zo klein dat ik dacht dat het gezien de titel ging om een Brazliaanse traditional die Tobin zich had 'toegeëigend'.

Ik draai Bebel Gilberto iets vaker - mijn lief trekt dat wel - dan Tobin (dat dus minder) en voor mij was het dus echt een soort ik-pleur-van-mijn-stoel-moment, dat lievige einde zeg maar.

People like Frank is mijn favoriet


YouTube - Amon Tobin - People Like Frank

Ook met Permutation scoort Amon Tobin bij mij in mijn top 10 voorlopig. Iets meer Jazzy dan supermodified