Ik begreep dat dit een vrij extreme hiphopartiest is, die noise, industrial en punk in zijn werk verwerkt op een manier die nog veel verder gaat dan Death Grips. Op dit album hoor ik echter weinig hiphop. Wel onder andere brakke zang, hardcore punkachtig geschreeuw, gillende saxofoons, veel herrie en dreigende instrumentatie en electronica. Raps hoor ik er niet echt in.
Dat betekent niet dat het niet tof is. Best een vette trip!
EDIT: Ik heb een nummer van het voorgaande album, Gen, opgezocht, en daar hoor je inderdaad wel een schreeuwerige vorm van rap - hoewel de grens tussen rappen en post-hardcore vocalen erg dun blijkt.
Ik vind het echt heel interessant om te zien hoe artiesten tegenwoordig aan de haal gaan met hiphop en de grenzen verder verleggen dan ooit.