In de jaren '70 was ik een grote fan van Caravan. Daarna dus Hatfield & The North, die iets meer experimenteerden en al af en toe wat jazz-invloeden toelieten. En daarna dus National Health, met een tweetal heerlijke albums, waarvan deze Of Queues and Cures de tweede is. De humor van de beide vorige bands is nagenoeg verdwenen. Ook maakt de door mij geliefde Richard Sinclair (helaas) geen deel uit van National Health.
Ten opzichte van het debuutalbum is de la-la-zang van Amanda Pearson verdwenen. Daar laat ik geen traan om, maar het betekent wel dat het album nagenoeg geheel instrumentaal is. Maar over de hele linie hoor je mij niet klagen. Na al die jaren nog steeds een lekkere plaat.