Jannick Top - Soleil d'Ork (2001)

Jannick Top is een bassist die vooral bekend is vanwege zijn passage bij Magma. Hij was daar 1 van de belangrijkste muzikanten die mede door zijn karakteristieke bas-spel de Zeuhl-sound mee bepaalde. Het zal dan ook niemand verbazen dat mans solo-album zich vooral in de Zeuhl-hoek bevindt. Het album is zelfs genoemd naar een nummer vanop het album Üdü Wüdü van Magma.

Het album begint met 2 nummers die al eerder waren verschenen op Utopia Viva, een EP uit 75 van Top. 2 nummers die erg Magma-geïnspireerd zijn (je zal merken dat de woorden 'magma' & 'zeuhl' wel erg vaak zullen terugkomen in deze recensie). Een erg opzwepend drumritme kenmerkt de nummers gecombineerd met een ruw, soms funky basritme. De zang valt hierop te verwaarlozen qua verstaanbaarheid, maar de melodie draagt enorm bij tot het geheel van de sfeer. Zeuhl, maar dan meer nadruk op de bas in die 1e 2 nummers dus.

La Musique de Spheres begint als wat een nummer van pakweg Jarre of Oldfield zou kunnen zijn. Langzaam komt er dan een hevige drum bij. Combinatie van die constante drum & de Jarre- of zelfs ambient-achtige sfeer geeft dit nummer toch een ietwat donker gevoel.

Met Mekanik Machine begroeten we het hoogtepunt van het album. Een nummer dat eigenlijk gewoon Magma is. We horen hier ook Christian Vander, Klaus Blasquiz, Claude Olmos & Patrick Gauthier op bezig. Wat maakt dat we dus een mini-Magma bezig horen. Dit nummer wordt ook door de kenners gezien als een verloren Magma-song, dus wat moet meer gezegd worden? Vanders typische drumstijl beheerst het nummer. Blasquiz vinden we terug als zanger (in het Kobaïaans uiteraard). Olmos is uiteraard gitarist & Top aan de bas. Tempo blijft constant wisselen, tot het naar het einde toe sneller & sneller gaat om dan te stoppen. Klinkt een beetje vreemd, maar het is zo dat de meeste nummers op deze plaat geen echt einde hebben. Naar het einde toe horen we wel nog even Olmos een korte maar stevige gitaarsolo tevoorschijn toveren (in de sfeer van het nummer & dus best vreemd). Kortom dit is een nummer dat niet had misstaan op de betere Magma-albums.

Soleil D'Ork is Tops versie van het Magma-nummer dat we al reeds op Üdü Wüdü zagen verschijnen. Gedomineerd bij Tops bas deze keer is het nummer vooral lichter van sound dan de originele versie. Iets minder dan het originele, maar mag er zeker zijn. Al is het maar om tot rust te komen van het geweld van het vorige nummer of van dat wat nog komen zal.

De Futura is ook een nummer dat al op Üdü Wüdü stond. Het grote verschil hier is dat Vander vervangen is door een drumcomputer. Meteen ook de reden waarom in Magma's versie lichtjes prefereer over deze. Wat niet wil zeggen dat het slecht is. Top's drumcomputer geeft het nummer wel degelijk een erg goeie sfeer, maar het is geen Vander... Dit geeft Top wel de mogelijkheid om de andere instrumenten meer op de voorgrond te brengen & de pure kracht van het epic meer tot zijn recht te laten komen. Overigens komt het repititieve nog meer tot zijn recht net daardoor. Natuurlijk moet ook nog Richard Pinas vermeld worden, hij doet een geweldige job op de gitaar. Kortgezegd dit nummer is ondanks, of misschien wel mede door, de drumcomputer een absolute topsong.

Glas is dan weer een rustig, donker, psychedelisch stukje om te eindigen, best mooi einde.
Maar om concluderend uit de hoek te komen nu. Iedere Magma-liefhebber zal dit album geweldig vinden. Al is het alleen maar om Mekanik Machine. Ook voor de avontuurlijk ingestelde prog-liefhebber kan dit een album een aanrader zijn. Het Kobaïaans is hier tenslotte iets minder overheersend dan bij Magma.Dit kan wel eens storend werken bij nieuwelingen in Magma's muziek. Dus dit album zou ook een instap daarnaar kunnen betekenen.

Een Zeuhl-meesterwerk dus eigenlijk dit album & terecht 4,5*