Magic Bus - Transmission from Sogmore's Garden (2014)

En ineens is daar een band waar ik nog nooit van gehoord had, terwijl dit hun tweede cd is blijkbaar. Tijd om het internet eens af te gaan struinen naar de vorige cd, want wat deze 6 koppige band uit Totness, Devon, Engeland, ten gehore brengt is echt geweldig. Ik doe ze te kort om te melden dat ze een soort reïncarnatie van Caravan zijn, hoewel die invloeden duidelijk aanwezig zijn (denk hierbij aan het legendarische album “In The Land Of Grey And Pink”), maar voor wat betreft het materiaal dat het huidige Caravan tegenwoordig uitbrengt is deze plaat een veel beter alternatief. De hele cd heeft een hoog Canterbury gehalte dus en dat terwijl deze band uit een hele andere hoek van het Verenigd Koninkrijk komt. Ongeacht de simulariteit met Caravan kan men deze band niet verwijten in het verleden te staat met deze cd, het staat met stevige benen in het heden, met alle technische snufjes van dien. Magic Bus bestaat uit Paul Evans(zang), Jay Darlington (toetsen), Benny Brooke (bas), Terence Waldstadt (guitaar), Martin Shaw (drums) en fluitist Kara. Het is een heerlijk vrolijke cd, doet zelfs zomers aan, dat kunnen we juist nu wel gebruiken lijkt me. De cd luistert dus lekker weg en kan deze aan iedereen aanbevelen die die stroming kan bekoren. Naast Caravan hoor je flarden King Crimson en Spontanious Combustion, ja zelfs denk je af en toe dat Paul Weller zal gaan zingen. Hoogtepunt, als ik dat toch even aan mag stippen, is voor mij “Jupiter 3 AM”.

Helemaal juist, niks aan toe te voegen. Het Canterbury gehalte spat er vanaf

Je enthousiaste review staat in schril contrast tot je eindoordeel. Is deze plaat volgens jou echt maar 3* waard?

Ik raak ontzettend enthousiast ook van de muziek (ik ken de twee andere platen) en denk aan scores tussen de 4* en 5*.

Het is echt niet normaal hoe waanzinnig deze plaat is. Het klinkt zo enorm retro dat je echt mensen zou kunnen wijsmaken dat dit een plaat is uit 1972/1973.

Er wordt mij te weinig muziek gemaakt die dit stramien volgt. De enige twee bands die me te binnen schieten zijn Wobbler en Anekdoten.