Rahsaan Roland Kirk - The Case of the 3 Sided Dream in Audio Color (1975)

HEER-LU-KU plaat dit! Ik ben in no time helemaal tot het (Rahsaan) Roland Kirk muziekuniversum bekeerd en ook deze is weer HE-LE-MAAL raak. Ik heb 'm nu zo'n 4 keer van voor naar achter beluisterd en waar ik de eerste 2 keer niet goed wist wat ik ervan moest vinden, is het kwartje nu KEIHARD gevallen en weet ik het nu zeker; Dit is niet veel minder dan briljante jazz. Heel veel rare geluidsintermezzo's en dronkemans gewauwel tussen of tijdens de nummers, rare kapriolen gedurende de meeste songs, maar wat is dit een fantastische luisterervaring zeg! Het gaat van jazz naar soul naar funk naar avantgarde naar southern rock (jawel...) en weer terug naar jazz. Alleen jammer dat de hidden track 11:00 leegte bevat, dat vind ik altijd een beetje pijnlijk, doe dat toch niet jongen, what's the use? Hier was Rahsaan al een tijdje bekeerd tot de soulmuziek, maar overall is dit meer dan voldoende jazz om HE-LE-MAAL in mijn straatje te passen. Wat een swing, wat een groove, wat een plaat! Op naar de volle mep...

Bij deze!

Ja, interessant album, grappig album ook wel. Opgezet als een soort trip door het onderbewuste heeft het een bepaalde onmiskenbare diepgang en uniciteit, die moeilijk onder woorden te brengen is. De combinatie tussen humor (of absurdisme) en pure muzikale klasse en virtuositeit maakt het erg geschikt voor fans van Frank Zappa en aanverwanten (nog een huiswerkopdracht van Tony die ik nog heb liggen).

Ik merk dat ik bij dit album een beetje moet doorbijten, de eerste paar tracks moet ik echt acclimatiseren, maar als ik eenmaal gewend ben dan verveel ik me geen moment en is het echt genieten (al denk ik soms ook, waar gáát dit over). Die onvoorspelbare eigenzinnigheid is wel echt een kwaliteit, net zoals het briljante multi-toeteren van Kirk (en de rest van de band is ook niet mis!)