Saga - Trust (2006)

ik kreeg deze plat in mijn brievenbus geworpen en heb het serieus geprobeerd maar wat een draak van een plaat

door omstandigheden is deze plaat in mijn kast terechtgekomen. "De een zijn dood...", ik moet toch bekennen dat deze plaat mijn visie op Saga iets in positieve richting bijgesteld heeft.

Nou, nou, zo slecht is de plaat niet.

Saga grijpt hier een beetje terug op de manier van muziek maken, zoals ze dat deden met Heads or Tales en Worlds Apart.

De sound is hard en rock-gericht.

Misschien dat de overdaad aan keyboards, mensen weerhoudt dit goed te vinden.
Maar dat heeft Saga altijd gedaan.

Je bedoelt wellicht zo'n mooie Chinese draak?
Ik treed Kingsnake bij: zeker geen slechte plaat, integendeel! Sterk Saga-schijfje.

That's as Far as I'll Go is een wat mindere opener....

Maar Back to the Shadows en I'm O.K roepen bij mij een echt Silent Knight gevoel op...

Verder meandert de plaat wat voort, tot het magistrale titelnummer... Wat een vette riff en heerlijk gespeelde rocker!!! Jammer dat ik die nog live heb gehoord....

Ice in the Rain is ook een parel...

Je moet maar liefhebber zijn van de stem van Jim Gilmour... Maar My Friend is echt heel mooi gedaan... Met klarinet en accordeon en al... Een soort No Regrets, part 2....

Door dat pianoriedeltje in You Were Right moet ik altijd aan Coldplay denken.

Saga is blijkbaar een 'you hate 'em or you lov 'em'-band, want als ik naar de stemmen kijk zie ik extreem lage- en extreem hoge scores.

Wat mij betreft blijft het hangen op de 4*. Ik vind de energie en de melodieen weer echt als vanouds.
Ik ken geen band waarbij de toetsenist en gitarist zo heftig duelleren als bij Saga.

Dat eindstuk van Back to the Shadows, durf dat maar eens op een plaat te zetten tegenwoordig.

Net als House of Cards is deze Saga uit het eerste decennium van deze eeuw een prima CD. Vooral het nummer Back to the Shadows bevalt me zeer. De stevige bodem wordt mooi afgetopt met fraaie toetsenlagen en ronkende gitaren. Net als in het titelnummer is er vervolgens voldoende ruimte om eens te excelleren met mooie solo's. Zo mag ik Saga graag horen.

Blijft een ijzersterke plaat. Heerlijk drumgeluid, vette sound. Titelnummer is ook superdik.

Minpunten bij deze plaat: de doffe productie waar eigenlijk alles is volgestopt. Eén dikke brij geluid, waar ik vroeger geen problemen mee had, maar nu wel.

Pluspunten: de composities. Na de wat tegenvallende Marathon en het wat wisselvallige Network, is hier weer die Heads or Tales-benadering van muziek. Dit is dé sound van de band, en de band zet dit vanaf duur middels oa 10.000 Days.

Niet alle songs zijn even sterk, maar er is genoeg te genieten hier.

Ik las een interview met Paul Gross (want deze plaat is gemixt door zijn partner Andi Charal, die ook al betrokken was bij het mixen van oudere platen van Saga), waarin Paul vertelt hoe jammer hij het vindt dat deze plaat geen betere mix heeft meegekregen.

Het zit namelijk zo; Saga had inmiddels een nieuw management, en dat was Geoff Kent, eigenlijk de geluidstechnicus van de band. Geoff Kent heeft ook deze plaat opgenomen en overzien. Andi Charal en Ian Crichton hebben nog geprobeerd de plaat degelijk af te mixen, maar er was al geen tijd meer (deadline) en de plaat is veel te snel opgenomen, afgemixt en released.

Saga kreeg ook al snel ruzie met Geoff Kent, en hij was ook al snel niet meer de manager. Dat betekent dat Saga voor de derde keer problemen had met management (Clive Corcoran, Michael Ellis en Geoff Kent) en schreef daar een nummer voor op '10.000 Days': Cor Kent Ellis (Corkentellis).

Intussen zit de fan wel met deze erg matig geproduceerde en slecht gemixte plaat in zijn maag. Songmatig is het al wat beter dan 'Network', maar omdat Michael Sadler nog erg vocht met zijn alcoholisme, heeft hij weinig bijgedragen aan de plaat, behalve zangpartijen, en dat zorgt er ook weer voor (net als op 'Network' dat alleen Ian, Jim en Daryl hebben geschreven aan de plaat, wat ervoor zorgt dat de composities ook wat veel op elkaar lijken.

Het is niet helemaal kommer en kwel, deze plaat, want er staan echt erg gave songs op, maar het is ook wat onevenwichtig en met name erg vermoeiend om naar te luisteren.