Cary Hudson - Town and Country (2014)

Sterk album dit. Hudson speelt met zijn zelf geschreven woorden, overtuigt met zijn zang.

Het energieniveau van "Fiddlers Green", geweldig vind ik het. Kan ik honderd keer naar luisteren op een dag zonder dat het gaat vervelen. Meteen gevolgd door het al even aanstekelijke Mississipy Country Girl, een op het oor eenvoudige compositie maar o zo sterk gebracht. Om even in mume termen te praten, de 4 sterren zijn na die eerste 2 nummers al wel binnen, en na het schittende Guard Your Heart denk ik al voorzichtig aan een 4,5. Wat daarna volgt zijn onder andere een aantal uitstapjes naar blues, en toegegeven, ook een wat minder nummer als 'Yoyo'. Hij blijft wat mij betreft tot aan het laatste nummer overtuigen, ik denk dan ook zeker dat die 4,5 er op termijn in zit. Sterker, nu ik dit schrijf en de laatste noten van 'Hermit of the Hidden Beach' klinken vind ik eigenlijk dat het al wel rijp is voor deze beoordeling, het album is het waard.

Al met al een zeer geslaade combinatie van Folk, Country en Blues. Ik zie dat ik de eerste ben hier die ook maar een stem op één van zijn albums heeft geplaatst. Deze man is echt te goed voor maar 1 stem. Ik heb het gevoel dat er hier op deze site nog wel wat mensen zijn die wat kunnen met dit album (ex- Roots topic deelnemers bijvoorbeeld!). Ga dit luisteren!

Ik zie dat je er al 4,5 van hebt gemaakt Ga deze beluisteren, bedankt voor de tip Jasper. Ken van Cary Hudson solo alleen Bittersweet Blues (mooi album, volledig akoestisch). Staat niet op MuMe.
Ken je Blue Mountain waar hij ooit deel van uit maakte? Een van de pioniers binnen het altcountry genre.

Jij kent hem duidelijk al wat beter dan ik hem ken Joshua, pakweg een week geleden had ik nog nooit van hem gehoord. Bittersweet Blues heb ik inmiddels één keer gehoord, net als Cool Breeze. Heb het idee dat deze me toch wat beter ligt, maar is nog wat vroeg voor een oordeel. Ik heb gelezen over Blue Mountain, ben ik ook wel benieuwd naar.

Ik heb hem inmiddels 3 keer beluisterd en ben ook redelijk enthousiast, maar de eerste zin van Jasper is nou net mijn probleem. Ik vind hem juist (nog?) niet helemaal overtuigen in zijn zang. Maar voor het overige is inderdaad weinig aan te merken op deze plaat. Heerlijke "luie" roots. Instrumentaal zit het uitstekend in elkaar en het hele album door heerst er een buitengewoon ontspannen sfeer die volledig kistenkuifproof is. Maar zoals gezegd moet ik nog wel aan de zang wennen. Tot die tijd een 3,5.

Net een uurtje door zijn albums gezworven maar hij laat te weinig indruk achter om er nogmaals in te duiken. Intrumentaal bepaald niet slecht. Alleen zijn stem pakt me niet. Mij te vlak en beperkt. Teksten ook zozo met aardig wat obligate rijmschema's. Kortom: weinig eigen smoel. Zo simpel is het voor mij.