In the Woods... - Strange in Stereo (1999)
mijn stem
26 stemmen
Noorwegen
Metal / Avant-Garde
Label: Misanthropy
-
Closing In (5:41)
-
Cell (4:33)
-
Vanish in the Absence of Virtue (4:16)
-
Basement Corridors (5:18)
-
Ton (5:39)
-
Generally More Worried Than Married (8:52)
-
Path of the Righteous (6:55)
-
Dead Man's Creek (7:43)
-
Titan Transcendence (5:40)
-
Shelter (0:36)
-
By the Banks of Randemonium (7:56)
Links
Last.fm
0
geplaatst: 16 maart 2004, 19:22 uur
Magnifiek album van In The Woods…
Na Heart of the Ages en het mesterlijke Omnio komt nu Strange in Stereo, veruit de meest complexe plaat van deze magistrale, avantgardistische band uit Noorwegen.
Op Strange in Stereo bevinden zich invloeden uit de donkere metal, de gothic en new wave, de klassieke muziek, opera, ambient en vooral uit de experimentele, progressieve rock-hoek.
Dit lijkt een allegaartje van stijlen, maar deze plaat kenmerkt zich door een zeer homogeen, uniek geheel, dat alleen door In The Woods… gemaakt zou kunnen worden.
De briljantie straalt van de songs af. Elke song kenmerkt zich door tegenstrijdigheden in sfeer, tempo en structuur, wat nogal spannende luisterbeurten veroorzaakt. De songs staan bol van de ingehouden spanning en intensiteit, die slechts soms, heel eventjes, tot ontlading worden gebracht. In The Woods… weet de experimenteel ingestelde luisteraar zo zestig minuten lang zowat te doen snakken naar adem.
Wat vooral zo opvalt aan de band is de volwassenheid en de intelligentie, waarmee de muziek en de teksten zijn vormgegeven. In The Woods… doet niet aan emoties als woede en haat, maar grijpt rechtstreeks naar de diepere emoties die aan deze woede en haat ten grondslag liggen. De angst, vervreemding, de wanhoop is elke minuut voelbaar.
Geen enkele mannelijke zanger weet zich zo emotioneel en intens te geven als de zanger van deze band. Bovendien beschikt de band op Strange in Stereo over een zangeres die qua kwaliteit niet onder doet voor de allerbeste zangeressen uit de wereld van de muziek.
Uitleg over de songs is eigenlijk nutteloos verder. Elke rechtgeaarde experimentele ingestelde persoon die van ultieme sfeer en intelligentie houdt, moet deze plaat, evenals het andere werk van de band, eigenlijk eens proberen.
Briljante plaat.
Na Heart of the Ages en het mesterlijke Omnio komt nu Strange in Stereo, veruit de meest complexe plaat van deze magistrale, avantgardistische band uit Noorwegen.
Op Strange in Stereo bevinden zich invloeden uit de donkere metal, de gothic en new wave, de klassieke muziek, opera, ambient en vooral uit de experimentele, progressieve rock-hoek.
Dit lijkt een allegaartje van stijlen, maar deze plaat kenmerkt zich door een zeer homogeen, uniek geheel, dat alleen door In The Woods… gemaakt zou kunnen worden.
De briljantie straalt van de songs af. Elke song kenmerkt zich door tegenstrijdigheden in sfeer, tempo en structuur, wat nogal spannende luisterbeurten veroorzaakt. De songs staan bol van de ingehouden spanning en intensiteit, die slechts soms, heel eventjes, tot ontlading worden gebracht. In The Woods… weet de experimenteel ingestelde luisteraar zo zestig minuten lang zowat te doen snakken naar adem.
Wat vooral zo opvalt aan de band is de volwassenheid en de intelligentie, waarmee de muziek en de teksten zijn vormgegeven. In The Woods… doet niet aan emoties als woede en haat, maar grijpt rechtstreeks naar de diepere emoties die aan deze woede en haat ten grondslag liggen. De angst, vervreemding, de wanhoop is elke minuut voelbaar.
Geen enkele mannelijke zanger weet zich zo emotioneel en intens te geven als de zanger van deze band. Bovendien beschikt de band op Strange in Stereo over een zangeres die qua kwaliteit niet onder doet voor de allerbeste zangeressen uit de wereld van de muziek.
Uitleg over de songs is eigenlijk nutteloos verder. Elke rechtgeaarde experimentele ingestelde persoon die van ultieme sfeer en intelligentie houdt, moet deze plaat, evenals het andere werk van de band, eigenlijk eens proberen.
Briljante plaat.
0
Sammael
geplaatst: 18 maart 2014, 16:44 uur
Met zo'n prachtige review als die van Sanvean heb ik hier eigenlijk niets meer aan toe te voegen, maar toch wil ik dit album graag wat extra onder de aandacht brengen. De 14 stemmen die er nu staan zijn zo weinig! De sfeer en de stijl van dit album zijn zo uniek, zo weinig te vergelijken met andere bands...en dat terwijl ik dit album toen ik het net leerde kennen het me allemaal niet zo heel bijzonder leek. Maar Strange in Stereo weet langzaam onder je huid te kruipen en uiteindelijk is het kwartje toch gevallen. Een bijzonder album van een bijzondere band!
0
geplaatst: 21 juli 2014, 22:34 uur
Vond lang dat dit album niet in schaduw kon staan van het magistrale Omnio maar daar begin ik nu toch wel van terug te komen. Wederom een prachtig album met wederom die typische, melancholische inslag die ook de andere albums van In the woods... kenmerkt. Geweldige zanger ook.
Jammer dat dit ook meteen het laatste echte album van de band is.
Jammer dat dit ook meteen het laatste echte album van de band is.
* denotes required fields.
* denotes required fields.