MusicMeter logo menu
MusicMeter logo
poster

Nightmares on Wax - A Word of Science (1991)

mijn stem
3,47 (18)
18 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Electronic
Label: Warp

  1. Nights Interlude (3:25)
  2. A Cascade of Funk (5:19)
  3. Coming Down (5:15)
  4. Stop (Crack) (0:44)
  5. Biofeedback (5:21)
  6. Mega Donutz (5:12)
  7. Playtime (4:26)
  8. Aftermath (3:22)
  9. Fun (4:13)
  10. Back into Time (4:39)
  11. Dextrous (4:04)
  12. B.W.T.M. (2:19)
  13. Sal (6:04)
  14. Ease (2:59)
  15. How Ya Doin' (3:12)
totale tijdsduur: 1:00:34
zoeken in:
avatar van Gizzmann
3,0
Best lekker plaatje hoor Het klinkt vooral erg lekker wanneer het nummer start. Als ze echter een tijdje bezig zijn ern het einde naderen worden ze telkens weer net wat minder, omdat je dan inderdaad wel minder verrast word, begint echter weer een nieuwe track dan word je dat toch telkens wel want echt elk nummer heeft een erg fijne sound. Alleen How Ya Doin' is niet zo geweldig en daarom ook een beetje een slappe afsluiter

Elke keer wanneer een nummer begon leek het me 4* waard, maar tegen het einde van het nummer was ik toch telkens van meing dat ik het beter een 3,5 kon geven en het eind nummer gaf daarvoor de doorslag. Een sterke 3,5 voor gewoon een erg leuk plaatje.

avatar van pinguin#13
4,0
Ik snap dan ook niet wat de overige stemmers in dit album zien.

Alle nummers klinken erg goedkoop en nergens wordt de luisteraar echt verrast. Een vreselijk standaard techno-achtig plaatje als resultaat.

2* voor dit debuut van Nightmares on Wax, en dan ben ik nog mild..[/quote]

ik heb dit plaatje ooit afgeluisd van de platenfirma (Indisc) in de tijd dat ik nog voor een magazine schreef en destijds was het toch behoorlijk verrassend. Ik zet het nog geregeld en met plezier op. Het is heel anders dan (het betere) Smokers delight, maar dat is er net leuk aan vind ik. Mega Donutz vind ik een van de gezelligste, originele raps die ik ooit gehoord heb. Voor mij is ie absoluut 4* waard.

avatar van RogerV
4,0
Wel een leuke cd in de tijdsgeest van toen. Nu zou je met dergelijk simpele muziek niet meer wegkomen maar in 1991 verlegde dit wel grenzen. Het combineert de techno en rave met de eerste jazz en soul elementen en experimenteert lekker. Er komt een soort plezier vanaf waarbij men met beperkte middelen de grenzen opzocht. En dat maakt hem nog steeds leuk.

How Ya Doin' is natuurlijk niet heel goed, maar gewoon humor.

avatar

Gast
geplaatst: vandaag om 00:44 uur

avatar

geplaatst: vandaag om 00:44 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.