Envy - The Eyes of Single Eared Prophet (2000)

Hoewel ik Envy al lang niet zo vaak meer draai als vroeger, ben ik toch elke keer weer verrekte dankbaar voor hun bestaan als ik eens iets van ze uit de kast trek. De band heeft met de jaren in de scene een reputatie opgebouwd waar je vetgedrukt U tegen kunt zeggen, en het waarom hiervan moge duidelijk zijn. Envy maakt de meest briljante, godsgruwelijk intense mix van screamo, hardcore en (tegenwoordig) post-rock, doorspekt met hemelse melodiën, heerlijk raggend gitaarwerk, een compleet losgeslagen drummer en geweldige vocalen van Tetsuya Fukagawa (met afstand de beste schreeuw die ik ken), die op het laatste album van vrienden Mogwai (wiens label Rock Action in Europa Envy's plaatjes distribueert) ook nog een partijtje meezong. Met voorgenoemde ingrediënten weet de band een volledig eigen sound te creëren die dus bovendien nog eens verdomd goed klinkt ook. Wat men bijvoorbeeld in slechts anderhalve minuut klaarspeelt in Testimony to the Existence: petje af! Niets dan lof, respect, etcetera voor deze Japanners. 4* vanwege de wat korte speelduur, verder gewoon geniaal natuurlijk.