Omen - Escape to Nowhere (1988)

Leuk album met een goede Golden Earring cover (Radar love)

Ah ja, deze hoes... zucht.

Vind je die heel erg? Het past wel een beetje in de hoezen uit de jaren '80, vind ik zelf.

Dat was geen negatieve zucht...

Wat een afknapper met Coburn Pharr als zanger. Ik zet de eerste 3 albums wel weer op.

Ja, die klinkt hier als een derderangs Axl Rose. Bij Annihilator kwam die beter tot zijn recht.
Op zich geen heel slecht album. Vooral Cry For The Morning is wel lekker hysterisch. Het neigt qua aanpak wel wat naar Savatage. Verder is het ten opzichte van het eerdere spul wel een uitverkoopplaat. Radar Love is wel een vreselijke miskleun hier.

Naar aanleiding van de berichten bij Annihilator's Never Neverland over het heengaan van zanger Pharr, ook dit plaatje nog maar eens aan een luisterend oor onderworpen.
De vocalen van Pharr liggen mij niet echt lekker in het gehoor, ik lees de vergelijkingen met Axl Rose, maar dan wel een verkouden versie daarvan. Pff, dit valt niet mee.
De songs zelf zijn ook relatief saai, veel midtempo geneuzel, wat an sich niet erg is, maar de composities zijn gewoon niet sterk.
Nee, bij Annihilator kon ik Pharr wel hebben, bij Omen is het geen onverdeeld succes.