The Brecker Brothers - Return of the Brecker Brothers (1992)

een aantal sterke composities, maar ik hoor ze liever live. op deze plaat klinkt het net allemaal wat te gelikt.
als je een mooi overzicht van het werk van de Brecker Brothers wil, kan je beter de liveregistratie 'Some Skunk Funk' van Randy Brecker kopen.

Song for Benny = geniaal!!!

Song for Barry (niet Benny, want opgedragen aan destijds recentelijk overleden trombonist Barry Rogers) is inderdaad een ijzersterke opener: een soepel swingend Afro-fusion nummer met licht Caribische ondertoon, waar ook de ritmesectie lekker gevarieerd in tekeer gaat. Die hoogstaande lijn wordt doorgezet in de drie daaropvolgende nummers, waarvan ik vooral Above and below een heerlijke jazzfunk-stomper vind.
Maar daarna gaat het opeens mis met het dieptepunt van het album: een nogal geforceerd pseudo-reggaenummer waarin Randy een poging tot zingen doet. Hadden ze beter achterwege kunnen laten.

Iets beter wordt het alweer met de midtempo-funk van On the backside. Sozinhi is een mooi ballad-achtig stuk op de flugelhorn, dat naar mijn gevoel wat te lang duurt. Verder vind ik Good gracious nog een aardige bluesy showstopper, maar de hoogten van de eerste vier nummers worden niet meer benaderd.

Daar komt bij dat het geluid me wat te clean is: zo'n kraakheldere begin jaren-negentig-productie van GRP (digitaal opgenomen ongetwijfeld), die ik soms mooi vind, maar bij de muziek van de Brecker Brothers, die moet stompen en swingen, past het wat minder. Ook de drums komen onnatuurlijk hard door voor een jazz-opname. Maar ik ben allang blij dat het geen smooth jazz is geworden...

De hierna volgende plaat, Out of the loop (1994) is in mijn herinnering wat beter, want evenwichtiger.