Ben Webster & Oscar Peterson - Ben Webster Meets Oscar Peterson (1959)

Dit is mijn favoriete zwoel-op-de-achtergrond-eetmuziekje.
Maar daarmee doe ik de heren waarschijnlijk te kort.
Dit zijn grote jongens uit de jazz en de plaat is gewoon heerlijk om naar te luisteren.

Webster is inderdaad een grote naam. Dit is zo'n beetje het prototype album wat rustige saxofoonjazz betreft. Webster speelt dan ook op een uitermate subtiele wijze de 'standards' op dit album, en weet, naar mijn gevoel, door originele wendingen saaiheid te voorkomen.

Ook dit is zo'n album waar je je als "jazzleek" niet snel in zult verslikken. (prima eetmuziekje dus )

Als je ooit van plan bent een cd van Ben Webster te kopen, dan is dit een goede keuze. De muziek is opzettelijk 'klein' gehouden: geen ellenlange solo's, geen virtuoos machtsvertoon maar gewoon heerlijk ingetogen improviseren op bekende ballads. En extra pluspunt is de geweldige geluidskwaliteit. Aanrader!

Als dit je bevalt dan zou je echt eens z'n werk met Art Tatum moeten proberen:

Art Tatum - The Tatum Group Masterpieces, Vol.8 (1956)

Daar tilt Tatum de plaat naar een *5 voor mij.

Dank je wel voor de tip. Lang geleden heb ik wel eens een cd van Art Tatum met Ben Webster gehoord, maar daar vond ik zijn pianospel veel te dominant. Heel veel versieringen en riedeltjes, dat was niet zo mijn kopje thee.

Dan moet het misschien maar laten. Dat is Tatum bij uitstek

Ben Webster (tenor sax), Oscar Peterson (piano), Ray Brown (bas), Ed Thigpen (drums)

Heerlijk relaxed album zo op de al wat latere avond. Haal deze meestal tevoorschijn als ik een drukke dag heb gehad. Vanavond na alle Sinterklaas activiteiten van eerder vandaag dus wel even behoefte aan. Gewoon Ben Webster met het Oscar Peterson Trio van dat moment, dus naast een fantastisch relaxed blazende Ben een trio om de vingers bij af te likken. Nog relaxter en minstens even goed als Soulville van 2 jaar eerder. Halfje erbij.