The Who - The Who Hits 50! (2014)

Leuke verzamelaar, uitgebracht bij gelegenheid van het 50-jarig bestaan van de band. Bevat vrijwel alle singles, enkele uitzonderingen daargelaten. Daarom staan nu ook nummers op deze compilatie-cd die normaal nooit te vinden zijn op dit soort uitgaves. "Dogs", "The Last Time" (uitgebracht in 1967 als steunbetuiging aan Mick Jagger en Keith Richards), "Postcard" en "It's Hard" zijn hier voorbeelden van. De CD opent met "Zoot Suit". Dit is een van de eerste opnames van The Who, die toen nog The High Numbers genoemd waren.

Muzikaal valt er natuurlijk veel te genieten op deze prettig geproduceerde compilatie. Chronologisch wordt door de discografie van de band gewandeld. Een onverslijtbaar rijtje 60's singles, daarna naar de arenarock van de jaren '70 en vervolgens nog enkele opnames van recentere datum. Enige minpuntje is dat men gekozen heeft voor de singleversie (dus korte) versie van "Won't Get Fooled Again". Maar aan de andere kant: iedereen heeft de full-versie ondertussen wel op meerdere andere compilaties in de kast staan.

De CD eindigt met "Be Lucky", dit jaar opgenomen voor een nieuw album. Smaakt zeker naar meer!

hits (en deze keer de volledige versie van "Magic Bus")

Ik sluit mij volledig bij mijn voorganger aan, met uitzondering van een minpuntje. In tegenstelling tot mijn voorganger heb ik wel moeite met de single edit van 'Won't Get Fooled Again'. Heb dat onding een paar keer aangehoord en kan niet wennen aan het knip- en plakwerk resultaat.
Wel leuk dat de non album tracks 'Let's See Action', 'Relay' en 'Join Together' er op staan. In feite hoogstaande outtakes van het Lifehouse/Who's Next project die in 1971-1972 op single zijn uitgebracht maar op andere compilaties nog wel eens ontbreken.

The Who en verzamelaars, die link is inmiddels wat potsierlijk geworden. Ik geloof haast dat er elke twee jaar een wordt uitgebracht en geen enkele keer lukt het om alle singles of fanfavorieten bijeen te presenteren. Dogs en Relay krijgen ditmaal weer eens groen licht en het is Long Live Rock die schittert door afwezigheid.

Ik heb het inmiddels bij Meaty, Beaty, Big & Bouncy, Magic Bus en The Singles gelaten. Relay heb ik dan via Rarities en de rest op de albums.

Ik veer misschien weer eens op bij een singles-verzameling a la Stones' Singles Collection.

Ach, ik vind het eigenlijk wel leuk dat ze nu eens gekozen hebben voor de single-versie van WGFA. Aan de ene kant grenst het wel een beetje aan heiligschennis om in de (uiteraard veel betere) albumversie te knippen, maar die single was nu eenmaal mijn eerste kennismaking met The Who, dus toch blij dat ik 'm hier aantref.

Ik had, naast een stuk of zes reguliere albums, al een enkele verzamelaar van The Who (met de lange WGFA), maar ik vind deze toch een mooie aanvulling op het oeuvre dat ik in de kast heb staan. Bovendien behoorlijk compleet, inclusief die losse singles die hierboven genoemd zijn en die mij ook dierbaar zijn.
Komt bij dat de geluidskwaliteit van dit album behoorlijk goed is. Geen opgeblazen sound met veel compressie waarin je moeite hebt om de afzonderlijke instrumenten te onderscheiden, zoals bij po- en rock-remasters nog al eens gebeurt. Ik vind deze dubbelaar de 5 euro die ik er bij Amazon.de voor betaalde dubbel en dwars waard.

Mooie verzamelaar voor een start en/of The Who te ontdekken,..of voor degene die alleen het bekende werk van een van de meest indrukwekkende Rockbands ooit wil
En dan voor een prijs wat gaucho al schreef zeker dubbel en dwars waard
Voor mij beetje overbodig met al het albumwerk en 30 Years of Maximum R & B (1994) op de plank
En nlkink mee eens...Won't Get Fooled Again [Single Edit] kan mij ook niet bekoren,zulke grootse tracks zijn niet mooi in te korten ,deze edit is idd slecht verknipt
En wat je ook schreef b,v Relay komt te weinig voor op Whocollections ,ook Slip Kid het zelfde verhaal
Wat mij betreft deze 2 tracks behoren zeker tot mijn Who favorieten
Deze dus niet in bezit wel sterren voor de samenstelling

Tja, die single-versie van Fooled....
Ik ken dat dus van The Singles en Maximum Singles box en het is helemaal zo slecht niet. Aan een paar voorwaarden zijn wel gedacht bij die edit en dat is dat er vaart in zit en het op een redelijke manier van A via B naar C gaat. Ook rest er de vraag of er wel iemand zit te wachten op een 9-minuten durend epos temidden van een lange rij klassieke singles. Ik kan me daarnaast ook niet voorstellen dat iemand met een beetje interesse in de band ook niet achter Who’s Next aan gaat..

Een hele leuke verzamelaar. Ik vind wel dat de nummers die uit de conceptalbums komen minder goed tot hun recht komen als ze hier als losse track staan.