Binnen het Italiaanse Lizard label opereren twee bands die een heel eigen variant van psychedelische rock spelen, en die tegelijkertijd erg op elkaar lijken: Lagartija en Flora. Met vergelijkbare jazzy sfeer, instrumentatie, zangeres en (beperkte) duur van de albums. Kort geleden kwam ik erachter dat de twee bands afkomstig zijn uit dezelfde stad in Noord-Italië, namelijk Piacenza. Er zijn ongetwijfeld lijntjes tussen de muzikanten en misschien kunnen we deze stijl voortaan 'Piacenza-rock' noemen

.
Ik ben helemaal weg van deze muziek. Het vuurtje is ontstoken door
Lagartija - Particelle en daarna opgelaaid door
Flora - 6 uit hetzelfde jaar.
Met Amore di Vinile heeft Lagartija weer een duidelijke stap vooruit gezet. De voorganger was goed maar daar waren er ook stukken waarbij mijn aandacht verslapte, vooral het titelnummer. Dit album is compacter en constanter, totaan de meeslepende afsluiter Anomalie. Verder valt op hoe puur en intiem deze muziek is. Neem bijvoorbeeld Ottobre, of Carnale waarop de gitarist de zang verzorgt.