Jennie Abrahamson - Gemini Gemini (2014)

Na een lang weekend in Noord Frankrijk te hebben rondgebracht met daarin weer wat Emmaüs kringloop en 'vide grenier' (rommelmarkten) te hebben bezocht en uiteindelijk met een fikse tas vol met onbekende cd's huiswaarts gekeerd. Op een rommelmarkt verkocht iemand een aantal dozen met (soms nog nieuwe ) cd's voor 0,50 euro, waaronder zo blijkt veel Zweeds materiaal.
Deze cd zat er ook tussen en ik had geen idee wat het zou zijn.
Jennie Abrahamson is een singer songwriter uit Zweden en lijkt wat mee te liften met de Zweedse golf van nieuw talent. Dit is haar vierde album en het eerste wat ook buiten Scandinavië wordt uitgebracht.
Jennie Abrahamson laat zich redelijk inspireren door de jaren 80 qua geluid. Haar fee-achtige zang en songs krijgen een redelijke stevige jaren 80 sound, soms tegen het bombastische aan.
Jennie Abrahamson heeft samen gewerkt met Ane Brun en is op tournee geweest met haar muzikale held Peter Gabriel. Daar was ze één van de twee achtergrond zangeressen en zong ze de hit 'Don give up', waarbij ze de plek van Kate Bush innam. De vergelijking met Kate Bush wordt veel vaker gemaakt, komt ook doordat ze in Zweden een programma heeft gemaakt met orkest met daarin de songs van Kate Bush.
Het gebruik van ritme op Gemini Gemini laat wel de invloed horen van Peter Gabriel. De kritieken zijn wisselend. Sommigen vinden de wat barokke, bombastische , elektronische muzikale omlijsting iets te, waardoor de songs soms lijken te verdrinken. Ik kan me daar wel iets bij voorstellen, een wat minimale, organische begeleiding zou de liederen soms wel ten goede komen. Maar aan de andere kant geeft de elektronische muziek ook weer wel wat smoel aan de liederen.
Tekstueel is het allemaal wel in orde , soms persoonlijk, maar ook redelijk politiek gekleurd.
Ik vind wel dat aan het eind de eentonigheid wat begint te overheersen. Niet een album dat als een bom in slaat, maar zeker ook niet verkeerd.