Tim Finn - Feeding the Gods (2001)

Zo rustig en ingetogen de laatste Tim Finn's laatste cd THE CONVERSATION is, zo uitgelaten en stevig is dit album. Helaas komen niet alle cd's van Tim in Nederland uit, maar als je van het wat steverige Crowded House-werk houdt, is deze een een must. Tim Finn wordt imo toch erg onderschat. Hij is ontzettend veelzijdig. Incognito In California hakt er geweldig in. Ga dit album eens beluisteren. Ik zal waarschijnlijk een roepende in de woestijn zijn. Maar Ch-fans en Finn-fans give it a big try. Je zult er geen spijt van hebben

Zal het absoluut gaan doen. Ben wel een liefhebber van de muziek van de Finn broers (al heb ik een voorkeur voor Neil).

Sinds gisteren heb ik het schijfje in huis. En na één luisterbeurt gelijk opgehoogd naar 5*****. Crowded House mag goed zijn en Neil Finn erg goed, maar Tim bewijst met dit album de beste en veelzijdigste te zijn. Dit album luistert geweldig. Het is stevige "kost" en heeft helemaal geen hoogte en dieptepunten. Het is 3 kwartier klassewerk van de Finn. Misschien blijf ik wel een roepende in de woestijn, maar so be it. Dan geniet ik maar alleen van deze Finnproductie.

Na mijn eerste enthousiasme en opwinding moet ik toch een correctie plegen na enkele keren luisteren. Half puntje eraf. van 5 naar 4,5* Het is een erg goede cd. I'll Never Know en Incognito In California zijn de uitschieters. Maar ik zou niet eerlijk tegenover mezelf en anderen zijn door dit album hetzelfde aantal punten als Say It Is So, Imaginary Kingdom en The Conversation. Die zijn toch nét iets beter. Maar het blijft een prima album. Een aanrader!!! Net als de andere.

Vandaag weer eens afgespeeld en echt genoten!!!! Aangezien ik de enige ben, althans één van de zeer weinigen, voel ik me een bevoorrecht mens. Dat wil ik even kwijt. Crowded House fans, Finn-lovers, slaap verder. Jammer dat ik over deze cd niet van gedacht kan wisselen met anderen. Hij is zó SUPER!!!!

Heerlijke pop-rock plaat van Tim Finn, toch wel de iets avontuurlijkere van de twee Finn-broers.

Dit is het tweede rock album met producer Jay Joyce (o.a. The Wallflowers en Emmylou Harris) in bijna net zoveel jaren en deze heeft mijn voorkeur van de twee. Het songmateriaal is over de hele linie net wat sterker. Het album begint geweldig met 5 toppers achter elkaar. Daarna wordt het een tikkeltje minder om vervolgens af te sluiten met het uptempo 'Party Was You' en een andere topper 'Incognito in California'.