The Zodiac - Cosmic Sounds (1967)

De eerste plaat waar een "Moog" op voorkomt, én het inspireerde de Moody Blues om gesproken woord op "Days of Future Passed" te zetten. De LP zelf is van het Elektra-label, waar ook the Doors en Love op zaten, en werd eigenlijk gemaakt door een groepje studiomuzikanten (met o.a. Mort Garson) om wat geld te verdienen aan de psychedelische muziek die toen zo populair was en het succes van the Doors.
De muziek zelf is eigenlijk een stem die de dierenriem beschrijft met op de achtergrond moog, sitar, fluit en andere instrumenten. Deze cultplaat klinkt wel erg 'cheesy' maar de dag van vandaag uiteindelijk toch nog erg goed en eigenlijk helemaal niet gedateerd. "This Record Must Be Played in the Dark" staat op de achterkant van de hoes...

Nuttige informatie,Toon1, waar ik niet veel aan toe te voegen heb...
Ik kende het van de verzamel-lp Elektrifying uit de gouden jaren van Elektra en nieuwsgierig geworden haalde ik de lp via Limewire binnen. Toch denk ik dat het misschien de eerste POP-plaat met een Moog synthesizer is, Morton Subotnick en anderen waren al langer en serieuzer bezig

Ik moet deze nog eens gaan ontdekken. Justin Hayward vertelde in een interview eens dat dit een van zijn meest favoriete albums in zijn collectie is en een inspiratiebron voor het album 'Days of Future Passed' is.
The Byrds waren in die tijd ook aan het experimenteren met de Moog-synthesizer o.a. op de outtakes 'Moog Raga' en 'Fiddler a Dram'.

Inderdaad, moeder aller Moog-pop!
Ook lollig: Mort Garson's Wozard of Iz.

Bij mij thuis werd vroeger deze LP grijs gedraaid. Jaren later vond ik als grote jongen de cd uitvoering en heb hem meteen aangeschaft. Een 'one of a kind wonder' noem ik het. Het beste van moog, jaren 70 pop, spoken word en een vleugje mystiek.

Ik moet me toch eens wat meer verdiepen in het fenomeen 'moog synthesizer'.
Bo Hansson gebruikte het instrument op zijn monumentale Lord of the rings album (1970) en Edgar Froese o.a. op zijn fenomenale solo werken Aqua (1974) en Epsilon in Malaysian pale (1975).

Ik zou eens onder Wendy Carlos of Beaver & Krause kijken...

Op die noot: vreemd genoeg geen enkel kommentaar hier op de rol van Paul Beaver en percussionist Emile Richards ? Die hebben de hele zaak muzikaal in de steigers gezet .......

Blijft een prachtig, bizar unieke plaat, deze Zodiac. Tijdloos ook. Gezien het aantal berichten niet erg bekend. Jammer toch. Verdient echt meer (nieuw? jong?) publiek.

Net aangeschaft op LP en ik heb wat betreft de kwaliteiten van deze plaat niet zoveel meer toe te voegen als hierboven. Fijne wause psychedelica met een flinke snuf Moogmagie...de wat meer kosmies aangelegde Duitse rockers uit de jaren zeventig zoals Sergius Golowin en Ash Ra Tempel zullen dit album destijds vast wel eens op de draaitafel gelegd hebben.

Fijne plaat !

Ik vind deze eigenlijk vooral erg geforceerd. Die prekerige, 'geladen' spoken wordstukken zijn tenenkrommend. De muziek is niet slecht, maar ook niet onwijs sterk uitgewerkt.

Je moet het natuurlijk ook plaatsen in een bepaald (hippie) tijdperk.
Uiteraard zouden zulke teksten vandaag de dag niet meer kunnen maar als sfeerbeeld blijf ik het top vinden....

Naïef is het woord wat hier van toepassing is ....

Kwam 'm net tegen in het 2e hands platen stalletje van de recyclewinkel hier ( Lelystad ) in het centrum voor maar € 8. Originele US stereo persing.

Stond toch even te twijfelen, maar US Elektra persingen en ik zijn nooit erg grote vrienden geweest. Als het een MONO exemplaar ( of een UK persing ) geweest was had ik de gok nog wel willen nemen.

........ en toen wassie afgeprijst naar € 5 en konnikum niet meer laten staan. Geen tikken en/of krassen, wel regelmatig gratis wat ambient kampvuur geluiden

Het geluid is op viniel dieper en rijker dan de wat klinies klinkende CD uitgave en klinkt lekkerder voor "deep listening" in m'n kleine muziekhok.