Bart Peeters - Op de Groei (2014)

Terug een topalbum van Bart Peeters. Die me als enige artiest buiten de wereld der filmmuziek, waar ik in thuis ben, kan ontroeren. De nummers zijn vintage Peeters. Met een paar onnozeliteiten erop, met geweldige komische orkestraties en teksten. Maar dan heb je ook stipjes. Een nummer dat je naar je strot vliegt.
4.5*

Hoewel De Ideale Man een prima plaat was, is Op de Groei toch weer een enorme stap vooruit. De nummers liggen dichter bij de wortels van Peeters, of beter: het Vlaamse lied. Want hoe prachtig is Boechout Mijn Land, waar je de echo van Jacques Brel in kunt horen. De liedjes zijn sfeerrijk, vrolijk (Venus Mars of Pluto ), maar ook droevig, zoals Wat Nog Komen Zou, geschreven voor zijn overleden vader.

Enkel Arme Jeroen, hoe mooi de tekst ook, haalt enigszins het tempo uit Op De Groei.

Mooie plaat van Bart Peeters! Voor mij is stipjes het hoogtepunt, gevolgd door Boechout m'n land. In tegenstelling tot justinx vind ik Arme Jeroen eigenlijk echt een tof nummer, die heb ik als derde favoriet aangeduid.

Al moet ik er meteen bij zeggen dat er nog een heleboel andere nummers met die eer zouden kunnen gaan lopen.

4* (met optie op 4,5*)

Stipjes in de Kosmos is zeker mooi, zowel muzikaal als mede tekstueel. Ook Boechout Mijn Land, Wat Nog Komen Zou en Arme Jeroen (vooral qua tekst) zijn erg goed. Het hoogtepunt is voor mij echter Dennenlaan, prachtig!

Als geheel blijft dit album wel achter bij bv De Hemel in het Klad.

Voor de eerste keer sinds lang deze nog eens in z'n geheel geluisterd. En het album is beter dan ik me herinnerde! Maar dat komt wellicht door het volgende.

Bij het uitkomen van dit album was ik geen fan van Bart Peeters. Niet dat ik mezelf tot het "ik haat BP-kamp" rekende, maar ik vond z'n liedjes nergens speciaal.

Opeens kwam dan Konijneneten zich in m'n oor wurmen. Tot zelfs in die mate dat ik blijkbaar vaak over het nummer bezig was en m'n toenmalige vriendin me deze op CD cadeau gaf! Met dat ik Lepeltjesgewijs ook zo'n fantastisch nummer vond was de trein helemaal vertrokken (ik had wel pas heel laat de lepeltjes in z'n jaszak gespot). Ondertussen heb ik alles van hem op plaat en is de liefde voor z'n liedjes enkel toegenomen.

Daardoor kan ik het album beter smaken dan vroeger. Enige wat wel hetzelfde is gebleven, is dat ik het titelnummer het minste van het album vind.

Ik heb wel een vraag voor de Bart Peeters kenners. Tot Ik Stik staat niet op mijn CD of op de vinyl. Is dit een bonustrack, of eerder een soort B-kant?

Ik ben allesbehalve een Bart Peeters fan, wat de man deed met Hugo Mathysen in het Leugenpaleis was vaak enorm grappig maar van de man zijn zang en muziek was ik niet altijd fan. Onder impuls van mijn vrouw me dan toch maar eens door zijn oeuvre aan het begeven en sommige albums zijn goed met meestal enkele uitschieters. Zo ook hier; deze is in zijn geheel wat zwakjes en heeft met Lepeltjesgewijs en Konijneneten 2 live favorieten in huis en met Op De Groei en Wat Nog Komen Zou 2 mooie songs met een boodschap aanwezig. De rest weet zich niet boven de middelmaat uit te hijsen.