Songs: Ohia - Songs: Ohia (1997)

Zo'n prachtige hoes...

YEAH! ..ik ben benieuwd.

Wat begrijp je niet?

Weinig berichten bij dit toch erg mooie eerste album van Songs: Ohia. Grotendeels korte nummers waar toch al erg goed dat Molina gevoel in zit.
Niet zo briljant als een album zoals The Lioness, maar toch een erg lekker plaatje.
4*

Inderdaad onbegrijpelijk dat er maar 4 mensen so far hier op gepost hebben, Essentiele stuff van Jason, als hij deze plaat niet gemaakt had hadden die andere er ook niet geweest. Plaat klinkt (op vinyl tenminste jaja met een extra track!!!!) gewoonweg prachtig, meer hoef ik niet te hebben, gitaar stem emotie, ik was toendertijd weg van deze plaat nu nog maar zo vaak als toen draai ik hem niet meer. Live een tijdje later op het Rebound festival was grandioos, ben ik nog steeds Maurice c.s. dankbaar voor.
TIP: alle lichten uitdoen, plaat opzetten, goed biertje/wijntje/whiskey erbij en dan ......

Onbegrijpelijk dat er bij zijn enorm sterke debuut slechts 5 berichten staan. Doet absoluut niet onder voor zijn beste werk als Ghost Tropic en Didn't It Rain.

Opener Cabwaylingo is één van zijn beste nummers zelfs.
against the smell of rope through pulley sing
there are fewer greater losses known
they have their affect they have their ransom
this will survive

Alles wat Songs:Ohia en Magnolia Electric zo grandioos zou gaan maken, is hier in ruwe vorm al aanwezig.

Dit was mijn allereerste plaat van JM/Songs:Ohia. Ik had zijn naam hier op MM al ergens horen vallen via een mede-user (die ik mij jammer genoeg niet meer kan herinneren). Na een korte beluistering van enkele nummers op Youtube wist ik meteen dat dit mijn ding was. Ik kocht toen dit album omdat de hoes mij erg intrigeerde.

Achteraf gezien was dit niet meteen het meest voor de hand liggende album om kennis te maken met de wondere wereld van Jason Molina (zelf zou ik daarvoor één van z'n latere albums aanraden). Maar bij de eerste tonen van "Cabwaylingo" was ik al verkocht. Wat uit mijn boxen kwam klonk eeuwenoud en eenzaam, o zo eenzaam...

De teksten over twijfel, eenzaamheid, het Midwesten en geschiedenis leggen hier al de grondslag voor Molina's latere werk. Maar alles spreekt net zo goed tot de verbeelding. Prachtige muziek om stil van te worden...

Weet iemand waarom er op het binnenhoesje 14 nummers vermeld staan?
Daar staat tussen nummer 10 en 11 het nummer "Greenbrier" die toch echt niet op de cd staat.
Ik heb wel eens van hidden tracks gehoord, maar dit is het tegenovergestelde..