Girls' Generation - The Best (2014)

Een popgroep pur sang met zo'n sterk (single)repertoire heeft er natuurlijk geen enkele moeite mee een verzamelaar vol te knallen, en dat gebeurde hier dan ook met The Best, een compilatie met het beste van de Japanse output van de groep (het merendeel ervan singles), gezamenlijk afkomstig van de drie albums die men daar heeft uitgebracht, alsmede een Japanse versie van de titeltrack van de Zuid-Koreaanse EP Mr. Mr. (ook uit 2014) en een nieuwe track, Indestructible (overigens zijn op uitgebreidere versies van deze releases nog veel meer tracks te vinden, incluis nieuwe). Hoewel de groep zelf natuurlijk Zuid-Koreaans is, wordt hun Japanse materiaal over het algemeen beter bevonden dan dat in hun moedertaal, en ook voor mij geldt dat: hun laatste Japanse album is immers in mijn top 10 te vinden.

Al dat goede tot uitstekende materiaal leent zich overigens niet bij uitstek voor dit compilatie-format; als op zichzelf staande singles doen ze het fantastisch, en ook binnen hun eigen (mini-)album context komen ze vaak tot hun recht (vooral w.b. albums 2 en 3, waarop in tegenstelling tot album 1 véél minder ver-Japanst materiaal te vinden was - gerecyclede oude songs dus), maar zo droog achter elkaar geplakt heeft het toch iets minder. Overigens is de evolutie van de groep hierin wél goed te bemerken, en dat is op zich al interessant genoeg; deze plaat bevat immers tracks van vrijwel het prille begin (die tracks die hun oorsprong hadden op Zuid-Koreaanse mini-albums, zoals Gee en Genie) als van veel recenter. Hoewel ik al het materiaal bijzonder kan waarderen is de groei van typische meisjesgroepje (met bijbehorende muziek) naar een vrouwengroep een uitstekende geweest.

Die heeft overigens niet betekend dat er tegenwoordig dan maar gezapige kabbelmuziek gemaakt wordt - het tegengestelde is waar. Moderne muziek heeft steeds meer zijn intrede gedaan bij Girls' Generation - al beginnend met de fase van Run Devil Run en The Boys, en zo alsmaar verder ontwikkelend tot het culmineerde in het compleet next level I Got a Boy, alsmede de recente Japanse worpen. Niet dat die daarmee dan weer onderhevig aan - of zelfs slachtoffer van! - trends zijn, en met een nieuwe Korean wave maar weggevaagd worden. Girls' Generation opereert al tijden op knappe wijze parallel aan de trends in K-pop, ze incorporerend waar gewenst, maar dan wel ingepast in de unieke, eigen geluidskaders van de groep. Daarvoor overigens alle credits naar de (veelal Scandinavische) componisten van de muziek; label SM haalt haar muziek namelijk graag van elders, en voorziet daarmee ook labelmates als f(x) en Red Velvet van redelijk 'on-Koreaans' geluid.

Tot slot kort de loftrompet afsteken over Indestructible - eigenlijk de reden dat ik aan dit kort bedoelde schrijven begon. Die is feitelijk van het oerdegelijke soort: de ballad. Wellicht niet een al te best argument voor het bijdetijds tijdloze van Girls' Generation, maar mijn god, mijn god, als één groep toch eens consequent zulke belachelijk goede ballads aflevert is het wel, inderdaad, Girls' Generation. Overigens nog met het genot van de inmiddels helaas vertrokken Jessica - inderdaad, OT9 no more! - wier stem dit soort songs, die eigenhandig de tranen uit je traanbuizen sleuren, toch vooral tot de allergrootste hoogtes dreef. Waarvan akte.