menu

Judy Collins - Who Knows Where the Times Goes (1968)

mijn stem
3,57 (7)
7 stemmen

Verenigde Staten
Pop
Label: Elektra

  1. Hello, Hooray (4:13)
  2. Story of Isaac (3:33)
  3. My Father (5:03)
  4. SomeDay Soon (3:46)
  5. Who Knows Where the Time Goes (4:47)
  6. Poor Immigrant (4:10)
  7. First Boy I Loved (7:31)
  8. Bird on the Wire (4:40)
  9. Pretty Polly (5:48)
totale tijdsduur: 43:31
zoeken in:
avatar van Stijn_Slayer
3,0
Fans vinden Judy Collins vaak onderschat, maar dat valt wel mee. Goed, Linda Ronstadt en Joe Cocker hebben de mazzel dat ze al coverend wél miljoenen binnen halen, maar dat is gelukkig geen wetmatigheid.

Los van 'My Father', dat ik nogal saai en zeurend vind, is alles voortgekomen uit de pen, piano of gitaar van andere grote songwriters. Wat mij betreft doet dat afbreuk aan je artisticiteit. Geen enkel nummer vind ik overigens gelijkwaardig, laat staan beter, aan het origineel.

Ik was vooral benieuwd naar deze plaat vanwege de bijdrages van Stephen Stills. Helaas zijn die vrij beperkt. Hoewel hij vaak aangestipt wordt zodra het over deze plaat gaat, springt hij er nergens herkenbaar uit (vooruit, alleen op 'First Boy I Loved' een beetje). Waarschijnlijk was het een marketingtrucje om te proberen Collins naderhand mee te laten liften op Stills' succes (wat dankzij 'Suite: Judy Blue Eyes' ongetwijfeld gebeurd is).

Verder doen o.a. Buddy Emmons, Chris Etheridge, Jim Gordon en Van Dyke Parks mee. Stuk voor stuk muzikanten met al een mooi CV, of die dit in de komende jaren zouden opbouwen. Dat in ogenschouw nemende, ben ik toch een beetje teleurgesteld over het musiceren en de arrangementen. Niet dat de muziek - een mix van folk, country en rock - ondermaats is, maar ik had toch wel echt iets bijzonders verwacht.

Collins is dan wel gezegend met een goede stem, maar als je openlijk de strijd aangaat met Sandy Denny vraag je er natuurlijk wel een beetje om. Komt bij dat Collins na een tijdje gaat vervelen en dat is me bij Denny nooit overkomen.

Mooie muziek, maar zeker geen vergeten meesterwerk.

avatar van spinout
3,5
Toen ik las dat James Burton hierop mee speelt, ben ik deze gaan beluisteren. Burton is duidelijk te horen op Someday Soon. Dit is een aardig folk album, al komen de twee Cohen covers niet lekker uit de verf.

Gast
geplaatst: vandaag om 16:00 uur

geplaatst: vandaag om 16:00 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.