Khun Narin Electric Phin Band - Khun Narin Electric Phin Band (2014)

Poeh, die percussie is echt hemels. Heerlijk ''vrije'' plaat met veel psychedelica en een waar plezier om naar te luisteren. Die kerel op de phin (een eigengemaakte elektrische luit) krijgt echt de meest warme en kleurrijke klanken uit zijn instrument, verrukkelijk! Origineel, rustgevend en feestelijk tegelijk, ik houd er wel van.

Er was eens een youtube-filmpje, dat de aandacht trok van mensen bij het label Innovative Leisure. Hierop waren 4 mensen uit Thailand te zien, die lekker buiten muziek aan het maken waren. Met behulp van Facebook werd de band van het filmpje achterhaald en stuurde Innovative Leisure iemand met een rugzak met daarin een laptop en wat microfoons naar Thailand, met als doel een album op te nemen. Het resultaat is dit album geworden, opgenomen tijdens een enkele dag in het regen-seizoen van Thailand, in de open lucht, met niets meer dan wat in die rugzak paste.

De band zelf bestaat uit een phin-speler (een soort luit, wat weer een soort gitaar is) en 3 (!) percussionisten. De phin is vervolgens elektrisch versterkt wat een heel bijzonder geluid voortbrengt. Het lijkt op een gitaar, maar klinkt tegelijk een stuk warmer en scheller tegelijk. En ondanks de wel erg minimale instrumentatie, is het resultaat verbluffend. Het album kent dan wel 7 losse nummers, maar eigenlijk wordt je vanaf het eerste moment mee genomen in een lange psychedelische trip. De percussie zorgt daarin voor de ruggengraat. Dat is de structuur, waarover de phin zijn 'ding' kan doen. Maar zelfs de percussie zit al bol van tempo-wisselingen en rare toevoegingen. Zo horen we soms meer 'westerse' drums (klinkt als bongo's), maar soms ook een combinatie van allemaal belletjes en tambourijn. En die tempo-wisselingen zijn echt briljant. De phin zal in eerste instantie echter toch echt de hoofdrol op zich eisen. Ten eerste omdat de phin het enige niet-percussie instrument is en dus de melodie moet brengen. Ten tweede omdat het geniaal klinkt, eigenlijk als een enorme improvisatie van 40 minuten. Het ene moment helder, om daarna bijna een soort distortion-pedaal in te duwen en compleet overstuurd de rock-kant op te gaan. Maar de melodie klinkt anders dan je vanuit het westen gewend bent, waardoor het continue spannend blijft. Soms doet dit wat denken aan Bombino (rock uit Algerije), soms meer als de Flower Travellin' Band (Japan).

Dit album klinkt als een grote jam van 40 minuten die per ongeluk opgenomen is. Dat gevoel wordt nog eens versterkt doordat je op de achtergrond nog mensen hoort klappen en andere buitengeluiden hoort. Misschien is het album zo spannend doordat je alle referenties mist. Je kunt vaak wel redelijk aanvoelen hoe een akkoorden-schema zich ontwikkelt. Juist omdat dit niet die 'gebaande paden' volgt is het zo boeiend. Maar dan moet er ook bij gezegd worden dat de muzikanten serieus goed hun instrument beheersen. Het klinkt (ondanks de ontzettend primitieve opname-methode) waanzinnig lekker.

Pat-sounds: Album Khun Narin - Electric Phin Band (2014) - pat-sounds.blogspot.nl

Ataloona en pet hebben jullie deze link gezien?
Khun Narin

ik moet zeggen dat ik het tof vind klinken. Inderdaad een psychedelisch geluid. Zal dit album ook eens beluisteren.

Eens, geweldig filmpje!

Als dat je goed kan smaken, dan moet dit album ook geen probleem zijn, wat mij betreft.

Ik moet zeggen dat het hele album me geen 40 minuten lang wist te boeien. Op een gegeven moment begon het me wat te vervelen. Zal het binnenkort nog eens opzetten. Zou me niks verbazen als het ook gewoon wennen is.