Mankes - Mankes (2014)

Na paar maal geluisterd te hebben, blijft de 4* van de eerste luisterbeurt nog staan.
Mankes het project van Selma Peelen en Johan Visschers, de laatste bekend van oa Cradle.
She Said is een rustig nummer, openend met een bas partij en vintage synth, minimaal muziek gebruik wat je toch lekker raakt.
The Bitter Girl , zweverige synth partij met een drumpartij ala de Sisters of Mercy, met een heerlijk gitaartje en de schone stem van Selma. Dit nummer is van grote schoonheid, mijn favoriet van dit album, zeker omdat het nummer naar een waanzinnige climax opbouwt. Chickenskin
Snow, de promo van het album, onderhuidse spanning die je bijna sneeuw koud naar een climax laat knallen, brrr wat een heerlijk nummer.
Heart Love Moon, zang en gitaar, best minimaal maar mag er zeker zijn. Voor mij het minste aansprekende,maar zeker niet slecht.
Dance, opent met een lekker sequencer bliepje en gitaartje, verder drijvend op beider zang, maar wel mooie spanningboog wat je vast houdt.
The Storm . Doet denken aan Wovenhand meets Dead can Dance met een vleugje oude Pink Floyd. verrassend
Surely , Folkloristisch, mooie afsluiter van dit prachtige eerste album van Mankes, waar je toch wel snel ene opvolger verwacht.

Ik zag dat ik nog niet gestemd had op dit album en ik had 't Reptile71 nog beloofd, bij deze een (kleine) 4! Ik kan grotendeels meegaan in Castel's overwegingen.

Een zeer fijn album/EP van Mankes.

Ik heb de band eeder deze maand live gezien in het huis van reptile71 en dat was zeer de moeite waard. Dat was weliswaar akoestisch dus het was even afwachten wat de daar gekochte cd zou brengen. Dan komt er meer electrische gitaar, (pulserende) drumcomputer en een wat meer (donkere) gelaagdheid bij zo bleek na beluistering.

Dus iets anders maar zeker niet minder, gewoon een andere benadering. Enige kritiekpunt is de relatief korte speelduur van het album maar goed beter een half uur prima kwaliteit dan allerlei vulsels om maar aan de 50 minuten te komen.

Al enige tijd uit: Mankes Kill the birds