Mavis Staples - The Voice (1993)

Dit is de 2e plaat die Mavis met Prince maakte. Mavis' stem blijft duidelijk overeind in de typische Princeproduktie. Het is nagenoeg volledig ingespeeld door Prince en zijn uitstekende toenmalige band. Het heeft een typisch vroeg-jaren 90 geluid en klinkt daardoor nu wel wat gedateerd. De ballads komen er wat beter af dan de uptempo tracks vind ik.
Verder is er wel vrij veel gerecycled (Melody Cool, Positivity, House In Order en A Man Called Jesus dateren oorspronkelijk uit 1988-1990 en zijn simpelweg ge-update) en valt The Undertaker in het niets bij Prince's eigen rauwe gitaarblues versie.

Conclusie: gewoon een goede soul-funk-gospelplaat van Mavis Staples die vooral goed zal vallen bij Prince-liefhebbers.

Na jaren deze cd weer eens opgezet. Destijds deed deze me in vergelijking met de voorganger niet zo heel veel.

Nu vind ik m veel beter te pruimen. Ja, inderdaad deels een achterhaald jaren 90 geluid. Maar ook heerlijke funky tracks.

The undertaker, you will be moved. House in order.

A man called Jesus laat zelfs een rappende Mavis horen. Het is net Scatman John, maar dan veel beter.

Wat me t meest opviel is dat de cover van Positiity zo enorm lekker is. Op Lovesexy mijn favoriete nummer, en in 't algemeen één van mijn favoriete Prince nummers. Maar in deze cover zit natuurlijk zo'n enorme Prince hand dat deze echt waardig is! De tekst past bij Mavis, en zoals zoveel op deze plaat, is Prince ook te horen in 't koor aan 't einde. Dat maakt het vertrouwd.

Fijne plaat van Mavis.

Mijn cd heeft overigens een totaal andere hoes, en de trackslisting is ook door elkaar gehusseld in vergelijk met wat hier boven staat.