Manuel Göttsching - Inventions for Electric Guitar (1975)

Eerste soloplaat van de man achter Ash Ra Tempel. Hierop slaagt hij er foutloos in een bovenaardse dimensie te creëren met niets anders dan gitaar. Heerlijk lange instrumentale stukken die aanleunen bij sommige hedendaagse ambient. Interessant weetje: Steven Wilson (Porcupine Tree) heeft bij deze plaat zijn inspiratie gehaald om Voyage 34 op te nemen.

Dit is inderdaad een erg aangenaam album en samen met New Age Of Earth (laat je niet afschrikken door de titel) het beste denk ik wat Gottsching ooit gemaakt heeft.

Het knappe aan dit album is dat het met zulke minimale middelen (gitaar, wat effecten en wat tapeloops) gemaakt is.

Dit is echt een steengoed album. Al na de eerste paar noten wordt je gegrepen en niet meer losgelaten. Het wonderlijke van dit album is dat het anno nu mij nog steeds verbaasd wat er uit een gitaar kan komen met wat hulpmiddelen. Petje af dus voor de maker van dit schoons.

Wat een vreselijke hoes wel

Dat dit geen fraaie hoes is ben ik met je eens. Veel beter was het geweest dat er een mooie foto van een gitaar had opgestaan. Dan heb ik nog een vraag voor jou: wat vond je van de muziek?

Dat is een interessantere vraag. Ik het begin vond ik het een beetje een onopvallend plaatje, het luisterde wel lekker weg, maar het riep niet echt een "wow"-gevoel op. Langzaamaan groeide dat gevoel wel, maar de score zal niet meer dan 3,5* zijn, maar dat is natuurlijk ook ruim voldoende.
Nee, ik hoor liever Manuel Gottsching - E2-E4 of wat dingen van Klaus Schulze, maar als je nog tips hebt zijn die uiteraard welkom

Dit album wordt gezien als een van de betere van Ashra temple samen met E2-E4 van Gottsching, het is een juweeltje dat nog steeds niet aan kracht heeft ingeboekt. En als je van Schulze houdt dan is New Age of Earth van Ashra zeker een aanrader en het vroege materiaal van Tangerine Dream.

Inventions for Electric Guitar van Ash Ra Tempel is voor mij typisch een geval van een album dat moet rijpen. Bij de eerste luistersessies is het zware kost, maar als je eenmaal de groove van dit album te pakken hebt dan wordt je er door gegrepen. Dus hierbij sterkte met het ontdekken van dit album.

Verder vroeg je nog om tips binnen dit genre. Je zou de albums van de volgende artiesten kunnen proberen: Michael Hoenig, Bernd Kistenmacher, Edgar Froese en Johannes Schmoeling. Zij allen hebben prima albums uitgebracht in het genre Elektronische Muziek.

Ik ben 'n beetje wanhopig op zoek naar dit album, al dan niet via download. Iemand die raad weet?

Wat dacht je van rechtstreeks bij de man zelf:

Ashra Website

Inmiddels zijn de remasters uit van Ash Ra Tempel en Göttsching.

Mag ik vragen waarom dit nog altijd op naam van Ash Ra Tempel staat? Is daar een reden voor? Dit is toch gewoon Manuel Göttsching (solo)? Anders pas ik het aan.

Fijn album, verder. Sterke en boeiende gitaartrip (rechtstreek richting ruimte, uiteraard) met een mooi ambientachtig intermezzo, al duurt Pluralis voor mijn gevoel wat lang, ondanks de finale.

Dit album is in 1975 nog onder de naam van Ash Ra Tempel verschenen en niet onder de naam van Manuel Göttscning. Zie her de officiële link over dit album: http://www.ashra.com/disco/1751in.htm

Tja, onder die link staan sowieso alle albums uit de familie. Progarchives rekent deze ook tot de Göttsching-solo-albums. Met vermelding van beide namen op de hoes, geven de MuMe-regels m.i. geen uitsluitsel - is het dan niet het meest logisch om, daar het kennelijk een soloalbum is, hem ook daar te filen?

Vandaag wat sites bezocht om uit te zoeken onder welke naam de uitvoerder ervan dit wilde uitbrengen. Omdat de muziek een stijlbreiuk zou zijn met hetgeen Ash Ra Tempel tot nu had uitgebracht wilde Manuel Göttsching dit eerst uitbrengen onder eigen naam, maar besluit uiteindelijk om het onder de naam van Ash Ra Tempel het levenlicht uit te laten zien met de toevoeging van zijn eigen naam om duidelijk te maken dat het om wat anders ging dan wat eerder was uitgekomen.

Dank voor het uitzoekwerk, Gerard. Ik heb er niks expliciets over kunnen vinden in de Wiki, maar ik vermoed dan dat het in de geest van de MuMe-regels is om het album er als Ash Ra Tempel op te laten (bij hoezen wordt bijv. ook altijd naar de oorspronkelijke hoes gezocht en niet naar een later gangbaardere), maar zal het voor de zekerheid hier nog even navragen.

Dit is officieeln geen Ashra album maar een solo album van Manuel, de echte eerste hoes is daar duidelijk over, de hoes op MuMe is al van een heruitgave.

Een soort Steve Reich, maar dan in de gedaante van Manuel Gottsching. Tot voor kort had ik er nog nooit van gehoord, maar dit is echt een mooi en indringend werk van hem. Heerlijk om naar te luisteren.