Bosco Delrey - The Green Tiger's Alibi (2014)
mijn stem
1 stem
Verenigde Staten
Pop / Rock
Label: Belleville
-
I Wonder So (3:16)
-
Egyptian Holed Up (3:15)
-
Serpent Slap Kiss (2:55)
-
Skippin Like a 45 (2:35)
-
Love Is So Elite (3:03)
-
2020 Beware (3:23)
-
Lye on the L.I.E (3:25)
-
While in Wile Out (3:07)
-
Exquisite Libs (3:15)
-
Me I'm Gonna Leave Me (3:14)
-
Rave Anthems (3:48)
-
Water the Garden (3:07)
met Lovefoxxx
0
geplaatst: 12 oktober 2014, 19:27 uur
2 Maart 2012... stond ik daar in een lege concertzaal (Rotown).... ik vroeg aan het personeel of het optreden wel doorging. 'Ja meneer, er zijn 6 kaarten verkocht'.
Au! En waar die andere 5 bleven? Die lieten akelig lang op zich wachten en dan voel je je heel lullig zo alleen in de zaal.
Ze kwamen wel en daarna nog een handvol mensen. Het werden er zo'n stuk of 10 waarop het personeel besloot het café publiek ernaast ook toegang te geven en wij konden ons geld terug krijgen.
Beetje sneu wel maar de zaal werd hierdoor nog enigszins gevuld en Bosco Delrey deed alsof ie voor 100 man stond te performen en gaf een goed optreden weg ook al begon ie een stuk later dan gepland.
Zijn nieuwe album klinkt nog wat luchtiger dan de voorganger en doet me soms aan Lloyd Cole denken (geen slechte referentie dacht ik zo) met meer rock and roll invloeden.
The Green Tiger's Alibi is geen heel bijzonder album maar voelt wel prettig aan en heeft het soort luchtigheid dat een muziekliefhebber soms nodig heeft terwijl het toch geen vervelend album is, laat staan 'goedkoop'.
Nee, daarvoor bevat het genoeg prettige rafels en is de ietwat lijzige stem Delrey een prima herkenpunt op The Green Tiger's Alibi.
Au! En waar die andere 5 bleven? Die lieten akelig lang op zich wachten en dan voel je je heel lullig zo alleen in de zaal.
Ze kwamen wel en daarna nog een handvol mensen. Het werden er zo'n stuk of 10 waarop het personeel besloot het café publiek ernaast ook toegang te geven en wij konden ons geld terug krijgen.
Beetje sneu wel maar de zaal werd hierdoor nog enigszins gevuld en Bosco Delrey deed alsof ie voor 100 man stond te performen en gaf een goed optreden weg ook al begon ie een stuk later dan gepland.
Zijn nieuwe album klinkt nog wat luchtiger dan de voorganger en doet me soms aan Lloyd Cole denken (geen slechte referentie dacht ik zo) met meer rock and roll invloeden.
The Green Tiger's Alibi is geen heel bijzonder album maar voelt wel prettig aan en heeft het soort luchtigheid dat een muziekliefhebber soms nodig heeft terwijl het toch geen vervelend album is, laat staan 'goedkoop'.
Nee, daarvoor bevat het genoeg prettige rafels en is de ietwat lijzige stem Delrey een prima herkenpunt op The Green Tiger's Alibi.
* denotes required fields.
* denotes required fields.