Casiopea - Eyes of the Mind (1981)

Wat een slappe hap zeg. Glad en suf.

Valt wel mee hoor. Het is meer smooth jazz, dat is van nature al niet zo'n spannende muziek.
Maar het ligt lekker in het gehoor.

Dat laatste is bij smooth jazz een belangrijk criterium natuurlijk. En ik vind het zelf trouwens ook niet onbelangrijk.
Ik heb me in een redelijk ver verleden wel eens verdiept in de muziek van Casiopea. Japans en dan smooth jazz/jazzrock. Dat klinkt interessant, maar ik heb de indruk eraan overgehouden dat ze toch vooral westerse voorbeelden kopiëren, en niet heel veel meer dan dat. Het klinkt bij tijd en wijle inderdaad best lekker, maar het ontbeert een eigen smoel.

Ik heb van hen World Live ‘88 in de kast staan en die wordt toch nog wel af en toe opgezet.
Verder repertoire van Casiopea heb ik nooit opgezocht eigenlijk. Komt op het lijstje “ooit nog eens beluisteren”.