Uyama Hiroto - Freedom of the Son (2014)

One Day en Waltz For Life klinken alvast heerlijk! Wat een baas is deze man toch ook.

Eerste gedachte na eerste luisterbeurt:

''Holy shit! ''

Eerste indruk is echt verbluffend, wat een plaat van een (nog) ongekend hoog niveau!

Naar mijn mening één van de beste jazz/hip-hop albums tot nu toe. Soms dacht ik nog eventjes dat ik met een nieuw Nujabes album (sorry, maar ik noem hem toch) te maken had, maar dan nóg met dat beetje extra ''bite'' erdoorheen. Dit nieuwe album is met zoveel liefde en vakmanschap geproduceerd, de MC'S (Pace Rock, Cise Star..mén!!), die kristalheldere producties, die heerlijke mediterende / oosterse herkenbare sfeer, de variatie,..ik kan wel even doorgaan zo. Écht compleet week / onder het zweet van mijn stoel geblazen. Deze zag ik even niet aankomen, en heb deze grote meneer Hiroto vreselijk onderschat in al zijn kunnen. Dit is hemels, een massage voor de geest.

Nummers als Compass, Relax Your Mind, Soul of Freedom, Light, Spektrum...

Alleen maar potentiële klassiekers die zich hier opvolgen. Van begin tot eind.

Genieten dit!

4,5*

Ook voor 's ochtends een heerlijke plaat om mee op te staan.

Ik had de hoop op een waardige Seba Jun opvolger ruimschoots opgegeven, maar als ik dan uit de selectie even dit nummer eruit mag pikken..

Soul of Freedom (feat. Cise Starr)

Uyama Hiroto - Soul of Freedom feat. Cise Starr - 2014 [HD] - YouTube

Verdomme, hallelujah!, wat mooi! ... *snik..*

De rest is minstens nét zo goed, of zelfs beter. Tip: integraal luisteren, vooral 's avonds of 's ochtends. Dan heb je de ultieme ervaring van deze plaat zo'n beetje wel te pakken. Ook prima te beluisteren tijdens het studeren of andere rustgevende bezigheden. Pak 'm op!

Heb je hem al beluisterd?

Haha enthousiasteling. Ja, ik heb hem inmiddels twee keer beluisterd en deel je mening en de meesten gevallen, Uyama zit hier een geweldige serene sfeer neer die regelmatig in de buurt komt van Nujabes. Maar een paar tracks, zoals Compass, kunnen mij niet goed bekoren door de wat dance-achtige tonen erin die in mijn ogen totaal niet in de sound past.

Maar zitten zonder meer prachtige momenten op deze plaats, met als hoogtepunt natuurlijk Soul of Freedam (WOW ). Nog even goed beluisteren voordat ik hem beoordeel!

Na één luisterbeurt ben ik het met Harderwiek eens: enorm fijne plaat weer, alleen die dance-achtige tonen zijn storend en lijken uit de maat. Maar al met al een prachtige vervolg op zijn debuut!

Heerlijke muziek om bij weg te dromen en ik hoor daadwerkelijk veel fraaie melodieën op dit album, maar Uyama Hiroto is bij lange na niet de nieuwe Nujabes. Uyama zijn muziek klinkt wat plastiek, terwijl Nujabes zijn sound veel natuurlijker overbracht. Freedom of the Son is net als haar voorganger af en toe wat kitscherig. Lekker kitscherig. Maar kitscherig.

Hele fijne muziek natuurlijk. Uiteraard niet meer origineel, maar daarom niet minder warm. Vooral de eerste zes tracks zijn erg sterk; voor de rest een constante, fijne en warme plaat. Standaard-omschrijvingen voor muziek uit dit hoekje. Hij had trouwens van mij juist méér dansbare tracks als Compass mogen maken. Dat gaat hem namelijk prima af en had ook voor wat meer variatie gezorgd (het klinkt af en toe namelijk wel een beetje eentonig). Maar goed, een mooie 4* waard, deze.