Chip Taylor - The Little Prayers Trilogy (2014)

Misschien wel het mooiste gezucht en gesteun dat ik ooit op een plaat heb gehoord. Een ontzettend pure plaat, met weinig productie. Chip Taylor, een onderschatte held die dankzij het schrijven van 'Wild Thing' toch een heel mooi pensioen aan de muziek over heeft gehouden. Zelfs americana-koningin Lucinda Williams komt nog even langs op 2 nummers.
Deze plaat is misschien niet de ideale instapplaat om Chip Taylor te leren kennen, maar geef het een kans, gewoon gratis op Spotify. Wat een kerstcadeau, Merry F'n Christmas!

wederom een prachtige, intieme plaat van maestro songwriter Chip Taylor afkomstig uit Yonkers, New York. hij was zelf een groot bewonderaar van Townes Van Zandt, maar behoort mijns inziens zelf ook toe aan de buitencategorie van songwriters. op dit trio album met bijna 2 uur muziek en "story telling" overtreft hij zichzelf, voor zover dit al mogelijk was. een veel intiemere plaat dan deze heb ik zelden gehoord. de man legt zijn diepste zielenroerselen bloot en wij mogen er deel van uitmaken.
The Little Prayers Trilogy is als volgt samengesteld en Chip Taylor (inmiddels 83 jaar oud) licht het als volgt toe:

deel 1) Behind An Iron Door: I can hardly wait until the fall, That'll mean I've only six more summers, That's the way it is behind these walls, You take it one day at a time

deel 2) Love & Pain: There's nothin comin' out of me that I like, nothin' prayerful, nothin' respectful, so I think I'll just shut me down for a while, and come back in a while...and see who Iam

deel 3) Little Prayers: I try to turn the other way, when certain things come to mind, I try to keep one eye blind and one eye lookin' ahead, to a holier day, seems so far away

This trilogy is dedicated to my friends, my fans, and my family, may Elmer's (zijn vader), and mom Barbara's (zijn moeder) great spirit - with its sense of fair play - bless us and guide us as we go

Wat fijn dat er zo weer aandacht komt voor een van de grootheden in dit genre, samen met Townes van Zandt, John Prine en Guy Clark. Natuurlijk zonder vele anderen tekort te willen doen, zoals bijvoorbeeld Steve Earle en Lucinda Williams.