menu

Pond - Man It Feels Like Space Again (2015)

mijn stem
3,73 (89)
89 stemmen

Australiƫ
Rock
Label: Universal

  1. Waiting Around for Grace (5:08)
  2. Elvis' Flaming Star (3:26)
  3. Holding Out for You (4:39)
  4. Zond (4:01)
  5. Heroic Shart (4:04)
  6. Sitting Up on Our Crane (5:59)
  7. Outside Is the Right Side (5:07)
  8. Medicine Hat (4:03)
  9. Man It Feels Like Space Again (8:18)
totale tijdsduur: 44:45
zoeken in:
avatar van Mark17
4,0
Meteen start ik met vier sterren. Erg compleet werk met fijne spacende muziek. Volgens mij wat toegankelijker dan voorganger Hobo Rocket, maar dat maakt helemaal niets uit. Iets meer aandacht zou wel terecht zijn mensen.

4,5
Ik ben hier erg benieuwd naar. 'Beard, Wives & Denim' was vol in de roos, opvolger 'Hobo Rocket' onnavolgbaar (en niet altijd in de positieve zin van het woord). De songs die ik al heb mogen horen van MIFLSA, sluiten aan bij Jay Watson's soloalbum uit 2014 ('Gum - Delorean Highway'). Een absolute aanrader.

avatar van Obscure Thing
Ik vond Hobo Rocket maar matig, hopen dat deze weer op het niveau van Beard, Wives & Denim is.

4,0
Echt stom toevallig dat ik hier tegenaan gelopen ben. Had er nog nooit van gehoord maar kreeg de tip van de lokale platenboer . Goede plaat. 4 puntjes.

4,5
'Beard, Wives & Denim' is een klassieker en ' Man It Feels Like Space Again' een klassieker in spe. Na de eerste twee luisterbeurten ben ik ontzettend blij en verrast dat de heren van Pond met zo'n frisse, spannende en energieke plaat op de proppen zijn gekomen. Alleen 'Heroic Start' moet bij mij nog even nestelen, al heb ik daar wel vertrouwen in. Het zal een hele uitdaging worden voor Tame Impala....

avatar van midnight boom
4,0
De retromania van Tame Impala te soft? Geef zijproject Pond dan eens een kans. Met meerdere (voormalige) leden in de gelederen en Tame Impala frontman Kevin Parker achter de productietafel is de link met Tame Impala snel gemaakt. Toch is Pond zoveel meer dan dat. Een zevental jaren geleden werd de Australische groep direct beïnvloed door legendarische Can-zanger Damo Suzuki, in de praktijk neigt de muziek van het vijftal meer naar de moderne psychedelica. Namen als Mercury Rev, MGMT en - in het bijzonder - The Flaming Lips zijn nooit ver weg. Pond zoekt op regelmatige basis het experiment op en dat leidt niet zelden tot flink groovende en megalomane jams. Op het zesde studioalbum blijft deze werkwijze ongewijzigd. Dat mag ook geen grote verrassing heten met een plaat die door het leven gaat als Man It Feels Like Space Again. Niet zelden horen we Pond grenzeloos fuzzen, freaken en spacen. Dat levert kwalitatief goede tracks op als 'Elvis' Flaming Star', 'Zond' en 'Heroic Shart'. Ga er vooral even rustig voor zitten. Zeker tijdens de eerste heft van de plaat klinkt Pond geregeld knotsgek, hyperactief en lichtelijk vermoeiend. Het heftig trippende karakter van de plaat wordt afgewisseld met ballads als 'Sitting Up On Our Crane' en het naar Pink Floyd knipogende 'Holding Out For You'. Toch blijkt het beste voor het laatst bewaard. Het even broeierige als swingende 'Outside Is The Right Side' is niet minder dan fenomenaal. Dat neemt niet weg dat dankzij het enorme palet aan rijke ideeën en speelse invalshoeken de vorm het soms nog wel eens van de inhoud wil winnen. Man It Feels Like Space Again is nog niet zo briljant als Tame Impala's meestwerk Lonerism (2012), maar als Pond zo hoogst productief blijft kunnen ze op niet al te lange tijd wel eens akelig in de buurt komen.

Van: Daans Muziek Blog

avatar van Obscure Thing
Na een eerste luisterbeurt moet ik toch enigszins teleurgesteld reageren. Ik mis het harde randje van Beard, Wives, Denim wederom. De plaat is me te lief zeg maar.

avatar van erwinz
4,0
Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Pond - Man It Feels Like Space Again - dekrentenuitdepop.blogspot.nl

De Australische band Pond (niet te verwarren met de Amerikaanse band uit de jaren 90) werd een paar jaar geleden geformeerd door muzikanten die de eveneens Australische neo-psych band Tame Impala op het podium bijstonden.

Het leverde tot dusver een aantal platen op, die ik net niet goed genoeg vond voor een plekje op deze BLOG (al was Hobo Rocket uit 2013 een twijfelgeval).

De nieuwe plaat van de Australische band, Man It Feels Like Space Again, is wat mij betreft wel goed genoeg om als krent uit de pop aangemerkt te worden. Vergeleken met Hobo Rocket klinkt de nieuwe plaat van Pond immers minder fragmentarisch en net wat minder experimenteel, waardoor de songs dit keer wel blijven hangen.

Pond heeft zich zeker laten beïnvloeden door de muziek van Tame Impala, maar zit net wat dichter tegen de muziek van The Flaming Lips aan. Psychedelica is absoluut een belangrijk bestanddeel van de muziek van Pond, maar het is zeker niet het enige ingrediënt waarmee Man It Feels Like Space Again op smaak is gebracht.

Pond is ook niet vies van een flinke dosis space-rock en Krautrock en sluit hiernaast aan op de muziek van al die bands die zijn verzameld in het hokje indie-rock. Invloeden uitje glamrock en het rijke oeuvre van Todd Rundgren maken de veelkleurige muziek van Pond compleet.

Op de vorige platen van Pond herkende ik wat te weinig popsongs met een kop en een staart, maar deze zijn ruim vertegenwoordigd op Man It Feels Like Space Again. De nieuwe plaat van Pond grossiert in heerlijk zweverige popliedjes met breed uitwaaiende gitaren, atmosferisch klinkende toetsenpartijen en lekker luie zang. Het klinkt zeker niet alleen als de hierboven genoemde voorbeelden, maar raakt af en toe ook aan het meer psychedelische werk van Pink Floyd, wat absoluut een compliment is.

De muziek van Pond kan nog altijd makkelijk omslaan. Net als je heerlijk wegdroomt bij de psychedelische klanken op de plaat wordt je ruw wakker geschud door een stekelige song die je weer met beide benen op de grond zet. Dat is even jammer, maar het geeft Pond uiteindelijk wel een eigen gezicht.

Persoonlijk ben ik vooral onder de indruk van de wijze waarop Pond gitaren en elektronica combineert, waarbij de elektronica zo nu en dan de kant van Duitse Krautrock of zelfs de helden van Kraftwerk op schiet.

Waar Pond me in het verleden snel verveelde zit ik dit keer negen tracks en 45 minuten lang op het puntje van mijn stoel. Makkelijk is het zeker niet en echt in een hokje te duwen is het ook niet, maar geef je over aan de bijzondere klanken van Pond en je wordt meegevoerd langs surrealistische landschappen vol bijzondere kleuren.

Pond stond tot dusver duidelijk in de schaduw van Tame Impala, maar met Man It Feels Like Space Again stapt de band definitief uit deze schaduw met een plaat die de grenzen van de neo-psychedelica aan alle kanten overschrijdt maar toch niet uit de bocht vliegt. Erwin Zijleman

avatar van arcade monkeys
4,0
'Waiting Around for Grace' en 'Zond' zijn mijn favorieten maar de rest hoeft daar niet veel voor onder te doen. Ik ben het in grote mate eens met wat Midnight Boom hierover zegt met de aanvulling dat het me vooral aan Animal Collective doet denken.

avatar van Herr Meijer
Mooie hoes. Helemaal in de smaak van Janis Joplin
Big Brother & The Holding Company - Cheap Thrills (1968)

avatar van PUbu
3,5
Oude Pink Floyd. Een hele vette knipoog daarnaar. Bv Sitting Up on Our Crane klinkt wel lekker. De hele plaat trouwens.

Antagoon
Zo, fijne plaat zeg! Voorlopige favoriet van dit jaar. Juiste dosis aparte geluiden, maar altijd in dienst van het nummer. Hm, dit is wat klinisch uitgedrukt. Anders gezegd; ik krijg geen jeuk vanwege al te hip gedoe, maar het is ook niet té makkelijk, waardoor het niet snel verveelt. Op repeat dus.

avatar van herman
3,5
PUbu schreef:
Oude Pink Floyd.

Ja, zo voelt het wel een beetje inderdaad.

Echt een fijne plaat. Lekker psychedelisch en met wat electronische invloeden. Een paar jaar terug zag ik Pond in het bovenzaaltje van Paradiso een fantastisch concert geven, maar helaas vielen ze me op plaat nooit mee. Dat is met dit album wel anders. Fijn dat ik het toch weer geprobeerd heb.

avatar van Stijn_Slayer
3,5
De psychedelische klanken zijn tof en er zitten echt sterke passages tussen, maar over de gehele linie vind ik de nummers an sich te onbeduidend.

avatar van deef.
Op Lowlands, eerder dit jaar, deden de mannen het meer dan zeer verdienstelijk. Een frisse kijk op de psychedelische dufheid. Zo is het toch wel een beetje. De cd gaat ooit nog eens in mijn la belanden. That's for sure.
Dank aan medelowlander Paul voor de aangename kennismaking Peejay

Antagoon
leuker dan Tame Impala

avatar van Lars Muziek.
4,5
De uitbundige Nick Allbrook verliet in 2013 de band Tame Impala, om zich verder te concentreren op zijn eigen band Pond. In dat zelfde jaar volgde er al een vierde album van Pond genaamd ‘Hobo Rocket’ dat zes kei goede nummers bevatte.
Nu was dit volgens de band maar een tussendoortje geweest, aangezien er al nummers opgenomen waren voor het vervolg album daarop.
En na een jaar werd de release bekend gemaakt voor het nieuwe album ‘It Feels Like Space Again’ wat in het begin van 2015 uit is gekomen op het label van Universal.

En alweer voelt het voor de luisteraar als een ruimtevaart waar we deze keer een andere weg in slaan dan met de reis van ‘Hobo Rocket’ en ondanks dat voelt het weer erg goed!
Het album bevat negen nieuwe nummers die stuk voor stuk uit de speakers knallen en een stapje verder gaat dan het vorige album al deed.

De bandleden Jay Watson (Tame Impala / G.U.M) Joe Ryan en Allbrook werkte zelfstandig aan enkele nummers en hebben zo ook weer enkele nummers met elkaar gemaakt .
Elk nummer bevat een explosie aan gemixte bliepjes en pakkende melodieën die zich luid laten horen door in combinatie met gezang van Allbrook.

Succesvolle nummers passeren zich snel achter elkaar aan, de dansbare groovy achtige ‘Elvis Flaming Star’ de flippende ‘Zond’ de space synthesizer bij ‘Sitting Up On Our Crane’ het psychedelische instrumentale stuk van ‘Medicine Hat’ en dan de bijna negen durende afsluitende ruimtevaart ‘Man It Feels Like Space Again’ waar zich een vijf minuten durende psychedelische spacende instrumentale trip zit af te wachten. Pittig goed album in mijn gehoor!

4,5*

Gast
geplaatst: vandaag om 15:58 uur

geplaatst: vandaag om 15:58 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.