Merzbow Vs. Tamarin - Merzbow Vs. Tamarin (2006)

Eigenlijk was het de bedoeling dat ik hier zou gaan klagen over het feit dat Tamarin zo verdomd veel als Merzbow klinkt, althans, op deze release. Lees ik niet veel later dat de tracks van Tamarin herbewerkingen zijn van materiaal van Ikebukuro Dada - geen wonder dus, hoewel het misschien wat zegt over Tamarin dat hij zich de tracks nooit eigen weet te maken. Dat gebeurt enkel een beetje op Untitled 2, maar daar ook alleen door de toevoeging van een clarinet; de onderliggende noiselaag klinkt prototype Merzbow (voor zover daar een prototype van bestaat, maar een Merzbow noisemuur heeft wel degelijk een archetypisch geluid). Untitled 1 had zo op Ikebukuro Dada kunnen staan; Untitled 3 is slechts 'opzienbarend' in zijn relatieve stilte - ongetwijfeld een Merzbow track met een hard limiter eroverheen gegooid. De tracks van Merzbow klinken 'gewoon' als goede Merzbow, maar Akita gebruikte hiervoor The Nationalist van Tamarin als bronmateriaal, en is er dus veel beter in geslaagd de geluiden naar zijn hand te zetten. Of dat per sé dan beter is is weer een andere vraag. Voorts vind ik dit over het geheel echter een in het geheel niet slechte split (de Merzbow tracks zijn zoals gezegd 'gewoon' goed, Tamarin blinkt uit op Untitled 2 doch daarbuiten zeker niet), maar ik heb toch wel véél interessantere noiseplaten gehoord dan dit. Wel een voldoende, maar ook net aan. 3*