Joe Bonamassa - You and Me (2006)

nice!

4*

vooral bridge to better days is goed

ik ga de rest van de cds van deze bonamassa ook maar is luisteren..

ik zie hem vrijdag in de ahoy samen met BB King

Dat moet je zeker doen! Ontzettend goede gitarist, maar dat zul je tijdens je concert al wel gemerkt hebben

Goede ontdekking.
Live speelt deze rocker beter als dat op cd staat!
Ga hem dus vooral live zien!!
3,5*

Hij moet als het aan mij ligt nog meer de blues ingaan. Wat een fantastische stem, ongelovelijk..
Werkelijk waar, fantastische cd.
een 5..

Nadat ik van plan was om naar NSJ te gaan heb ik mij eens georiënteerd in alle artiesten die daar optraden. Daaronder ook Joe Bonamassa.

Joe fantastische artiest met een erg fijne stem. Muzikaal gezien doet het mij allemaal een stuk minder. Blues is wel muziek die ik graag eens opzet. Maar niet al te vaak. (één album per week denk) Dit album zal zeker nog vaker mijn cd-speler berispen, maar de muziek van bijvoorbeeld Howlin' Wolf krijgt dan toch echt, qua blues, de voorkeur.

3 sterren

persoonlijk vind ik deze zijn beste.

heerlijke bluesrock plaat van de beste gitarist van deze generatie.
ik vind dat Joe zich kan meten met grootheden als Rory Gallagher en Stevie Ray Vaughan.

als ik 3 favorieten moet kiezen van deze plaat dan zijn het:

So Many Roads
High Water Everywhere
Torn Down

Ik geef deze plaat 5*

Geef 'm dan ook 5 sterren...

In So Many Roads zit een erg vette riff! Meteen in het begin die vaker opkomt. Verder vind ik Torn Down en I Don't Believe super!

Voor mij is deze plaat een groeier geweest, nu vind ik hem een van zijn beste..

Gek eigelijk dat deze plaat als laagste beoordeeld wordt, ik vind het juist een van de betere. Weet ik wel dat dat ook niet alles zegt, maar goed....

Ik heb de plaat nèt voor het eerst gehoord. Klinkt absoluut niet mis; Tracks 2, 8 en 11 kunnen me niet bekoren, de rest heb ik al lekker geript voor de i-pod.
Is absoluut goede bluesrock, beetje stijl Rory Gallagher, Stevie Ray Vaughan, Julian Sas... Muziek met bàllen die ik op zijn tijd zeker kan smaken.
****

Feitelijk zijn alle platen van Joe Bonamassa goed, maar als je het mij vraagt vind ik "You & Me" zijn beste. Persoonlijk vind ik Joe Bonamassa het beste tot zijn recht komen in de meer blues georiënteerde songs. Nu biedt "You & Me" daar een heel scala aan, maar verder is de combinatie tussen rock en blues op deze plaat tot in perfectie uitgewerkt.

De eerste vier tracks zijn gelijk een schot in de roos. "High Water Everywhere" is een regelrechte bluesklassieker van legende Charley Patton waar Bonamassa zijn eigen draai aan geeft. Het nummer heeft een ongekende swing en groove, ondanks de duistere ondertoon van de teksten. "Bridge to Better Days" is een eigen song van Bonamassa en bevat bluesy lead gitaarspel en funky onderliggende ritmes.

Na deze twee nummers gaat het tempo iets naar beneden. "Asking Around for You" neigt naar slowblues en heeft gevoelige teksten, waar je elke vrouw mee doet smelten; ik bedoel luister naar de tekst: "If I get to heaven, the first thing that I'll do, before I met my maker, I'm gonna ask around for you". Klaar, kat in het bakkie zo te zeggen. Echte slowblues horen we op "So Many Roads". Fantastisch gitaarspel, zulke mooie warme tonen, instant kippenvel.

"I Don't Believe" is een heerlijke bluesrocker, opzwepend, venijnig en scherp gitaarspel. Helemaal niets mis mee. Op "Tamp Em Up Solid" bewijst Joe Bonamassa zijn veelzijdigheid. Prachtig akoestisch fingerpicking aangevuld met mooi akoestisch slide gitaarspel. Bonamassa beheerst met het grootste gemak alle stijlen. Op het instrumentale "Django" eert hij een van de grootste gitaristen; Django Reinhardt. Een van de mooiste instrumentals ooit wat mij betreft met hartverscheurend spel.

"Tea for One" is het epische hoogtepunt van deze plaat. Na de eerste keer naar deze song te hebben geluisterd kwamen direct associaties met Led Zeppelin boven. Na bestudering van de credits bleek dit niet ongegrond, aangezien "Tea for One" een nummer is van Robert Plant en Jimmy Page. Bonamassa geeft er weer zijn eigen interpretatie aan. Elke cover die de beste man ooit op plaat heeft gezet is nergens een naspeel oefening, maar het worden bijna eigen composities. Ontzettend knap. Op "Tea For One" richt Bonamassa zich volledig op zijn gitaarspel en worden de vocalen voor rekening genomen van Doug Henthorn. Bonamassa laveert hier tussen mooi blues gedreven gitaarspel en stevige rock riffs, met licht psychedelische trekjes.

"Palm Trees Helicopters and Gasoline" is een akoestische instrumental die wederom de genialiteit van Bonamassa op de gitaar onderstreept. De plaat sluit af met twee bluesrockers in de vorm van Sonny Boy Williamson's "Your Funeral and My Trial" en de eigen compositie (samen met Gregg Sutton) "Tore Down".

Naast dat Joe Bonamassa excelleert op "You & Me", ook aandacht voor zijn band. Samen met producer Kevin Shirley heeft hij echt een superband om zich heen verzameld: Jason Bonham op drums (ja, zoon van Jon Bonham van Led Zeppelin), Carmine Rojas op bas en Rick Mellick op piano en orgel. Samen met deze klasbakken van muzikanten levert Joe Bonamassa met "You & Me" zijn meest veelzijdige, intense, en meest consistente mix van blues en rock af. Wereldklasse!

Heb een tijdje last gehad van een "overkill" aan Joe Bonamassa releases. Luister erg graag naar zijn muziek maar het was veel en kort achter elkaar. Hierdoor de behoefte gehad Joe even in de kast te laten staan. Dat werkt. Vanavond You and Me opgezet en de pauze heeft me goed gedaan. Joe is een razendsnelle en buitengewoon vaardig gitarist. In dit genre wellicht een van de beste. Zijn composities zijn afwisselend en gevarieerd. Lekker.

Tea for One Magistraal.

Fantastich mooi album is dit, lekker stevige blues rock.

Volgens mij wel 1 van zijn betere albums, zou maar zo zijn meest stevige album kunnen zijn ook.

Heb hem nu al 2 dagen in de cd speler van de auto zitten, en daar komt hij voorlopig ook nog niet uit.

Fijn album. Blues gemixed met rock, hetgeen waar Joe een patent op heeft (zoals Walter Trout). Door de bank gewoon goede nummers en een prima productie. De Led Zep cover Tea For One ( staat op het album Presence) is uitermate goed uitgevoerd met een eigen twist eraan.