Marianne Faithfull - Blazing Away (1990)

Prachtplaat, wie zal me dit tegenspreken?
Ben benieuwd.

Niets dan hoogtepunten, live gebracht!
Lennon's Working Class Hero op heerlijke manier gecovered.

Ik zal in ieder geval niet tegenspreken. Gezien het aantal is deze liveplaat ook niet bij iedereen bekend. Dat is op zich al ernstig zat. Mooi livedocument.

Helemaal eens

Wat een wijf, wat een band!

Inmiddels vind ik dit een van de beste albums die er van Marianne Faithfull zijn verschenen. Het werd live opgenomen in New York in St. Anne's Cathedral, en de goede akoustiek zal ongetwijfeld hebben meegeholpen. Het klinkt alles zeer geïnspireerd en potverdorie, wat een goede musici begeleiden haar. Naast Garth Hudson (accordeon en keyboards), Fernando Saunders (bass),Dougie Bowne (drums), Mac Rebennack (piano) en Marc Ribot (gitaar) moet ook zeker de stuwende kracht Barry Reynolds worden genoemd, met wie Faithfull het album samen produceerde (hij speelt hier ook gitaar).(Check out die man trouwens, als je zijn album I Scare Myself mocht tegenkomen: gelijk ongehoord meenemen).Faithfull schreef trouwens een aantal liedjes samen met Reynolds, de rest bestaat uit erg goede covers, zoals het erg mooie Working Class Hero . Kippenvelplaat.

de liveversies van een flink aantal songs van 'broken english' overtreffen imo de studio-opnamen.
het gloedvol betoog van heartofsoul hierboven maakt verder commentaar door mij overbodig.

Marianne Faithfull's "Blazing Away" | 1990 | FULL length concert film - YouTube

gister een docu over haar op nps. daarin kwam een flard van dit optreden voorbij. zojuist verder gespit et voilà, het hele concert plus commentaar van de lady zelf en smaakvolle filmbeelden.....! in 1990 op video uitgebracht maar nooit op dvd. deze versie is met toestemming van faithfull door een fan op het net gezet. dat verklaart de wat grove beeldkorrel. past goed bij de muziek. het geluid is in orde. band fantastisch!

Zo heel soms kun je volstaan met 1 woord; Majestueus

Ook gezien, zeer interessant en redelijk diepgaand interview. Aan het slot was een fragment van een nieuw nummer te horen, volgens mij geschreven met Ed Harcourt, die een zeer belangrijke rol op haar laatste album speelde. Ik verwacht dat er snel een nieuw album uit zal komen.

Ik ben niet zo dol op covers, maar "Working Class Hero" is een van de weinige covers die het orgineel met glans overtreft, terwijl Johns orgineel al onovertroffen was.

Eindelijk weer eens een album wat er toe doet. Blij mee!

Een paar dagen geleden de concert registratie bekeken via de bovenstaande link, ontzettend gaaf! Dank voor het posten Kuifenco!

Onweerstaanbaar. Wat een klassewijf! Met louter topmusici die haar begeleiden. Het concert is te beluisteren én te zien op youtube (zie link hierboven) en via de bekende streamers. Beste geluid op cd.

Ik ben fan vanaf mijn geboorte. Soms mijmer ik over een wandeling met haar. Was dat maar waar. Deze registratie vind ik veruit haar beste album. Jammer genoeg bijna onopgemerkt. Een powerlady live in grote vorm. Nog zonder sleet op haar stem. Nou ja, een beetje dan. De muzikanten die haar omringen zijn fabuleus. Was ik er maar bij geweest. Bijgevoegd een link naar haar eigen site. Met een geautoriseerde bondige biografie, songteksten en veel meer moois. Ik heb mijn plicht vervuld. En nu luisteren. Bitte!

Biography | Marianne Faithfull Official - mariannefaithfull.org.uk

Toen Faithfull haar allerlaatste Marlboro aan Sinte-Maarten gaf, vond ik het hoog tijd om een plaatje van deze grande dame op te leggen. Ik herinnerde me vaag dat ik ruim twintig jaar eerder een afgeprijsde cd van haar had gekocht. Eind januari 2025 bleek dat tot mijn verbaasde ontgoocheling niet om haar magnum opus Broken English te gaan. Blazing Away bleek waarempel ook geen ’gewone’ compilatie-cd te zijn maar een live-registratie.

Bij het aanhoren van het onwennige openingsnummer in onvervalst Franglais versterkte mijn vrees dat ik het een dik uur later op één eerbetonende luisterbeurt zou houden. Twaalfwerf hoera, de overige nummers zijn stuk voor stuk parels in een studio-aanvoelende uitvoering. En live-albums heb ik het liefst als surrogaat voor Best ofs en Greatest Hits zonder te veel gejoel en improviserende musici. In die technisch volmaakte categorie kan ik ook Wily DeVille Live uit 1993 ten zeerste aanbevelen.

Zoals eerdere posts hierboven al aangeven: ”The band is just fantastic, that is really what I think". Sorry, maar in haast elke review voel ik de drang om ergens aan mijn favoriete band te refereren. Al gaan de pluimen nu volledig naar de excellerende band die Faithfull anno 1989 bijstond in één of ander heilig huisje. Zij zorgen samen met de ’leading lady’ voor een meervoudig ’oorgasme’.

Van de vele hoogtepunten moet ik zeker ’Why’d Ya Do It’ vermelden. Normaal hou ik meer van genitaal getinte beeldspraak dan van al te expliciete gangsterap-taal. Maar hier maak ik graag een uitzondering voor zinsneden als "je spuugt op m’n kut” en ”ze heeft spinnenwebben op haar doos”. La Faithfull heeft haar familienaam nooit gedragen als een kuisheidsgordel. Ze heeft wellicht meer lullen gezien dan de gemiddelde uroloog die de pensioenleeftijd nadert. Deze scheldpartij kan dus gericht zijn aan meerdere alfamannetjes, ik vermoed dat ene Mick J. ”not pleased” was toen de song uitkwam.

Maar ook muzikaal is dit ’kutlied’ een lust voor roodaanlopende oren. Net als bij ’Guilt’ zou je zweren dat Sly Dunbar en Robbie Shakespeare van de partij waren en dat Grace Jones hier de mosterd is komen halen. Na Broken English zette gitarist en co-auteur Barry Reynolds koers naar waar z’n kompasnaald wees: de Bahama’s. Daar verfijnde hij met Sly en Robbie de ijzige reggae-wave op iconische albums als Nightclubbing. Niet veel later zouden Sly en Robbie wel meewerken aan een studioalbum van Faithfull. Laten we plastisch stellen dat Grace en Marianne elkaar met mosterd ingesmeerd hebben. Ook op een album ter ere van Serge Gainsbourg nam Faithfull samen met Sly en Robbie een nummer op. Op diezelfde tribute-plaat doet ook Marc Almond een duit in het zakje. Sorry, maar in haast elke review voel ik de drang om ergens aan mijn favoriete solo-artiest te refereren.

Tot mijn verbaasde tevredenheid biedt Blazing Away het beste van Broken English met daar bovenop nog twee Stones-klassiekers. Ik was dermate weggeblazen dat ik deze liveplaat wel een keer of vier na elkaar heb afgespeeld. Nee, het doosje van deze vijfsterren-cd gaat geen spinnenwebben vergaren in m’n kast.